W wirtualnym kolokwium z kanadyjskimi księżmi paryski specjalista od geopolityki Jean-Baptiste Noé wyjaśnił, że papież może zrobić to, czego nie może zrobić żaden inny światowy przywódca. Był pierwszym papieżem, który odwiedził Irak, jedną z kolebek chrześcijaństwa, pocieszając jego ukrzyżowanych mieszkańców, a 6 marca odbył trzecie ważne osobiste spotkanie swojego pontyfikatu, tym razem z szyickim ajatollahem Al-Sistanim. Tutaj można zobaczyć wskazówki dotyczące dyplomatycznego Franciszka.
Budowniczy mostów
Papież, prawdziwy budowniczy mostów, podczas swoich spotkań i podróży stara się prowadzić dialog, pocieszać strapionych, bronić wolności religijnej i wolności katolików. Chce wysunąć na pierwszy plan tych, którzy przeszli przez szczeliny opinii publicznej.
Żadna inna głowa państwa nie mogła odwiedzić dzisiejszego Iraku tak jak Franciszek. To był powód do wielkiej dumy dla Irakijczyków, że mogli go gościć w bezpieczny sposób. 90-letni ajatollah Al-Sistani nie występuje publicznie z nikim poza Franciszkiem. Noah powtórzył, że spotkania Franciszka z Wielkim Imamem Egiptu Ahmedem el-Tayyebem, a zwłaszcza ich wspólne podpisanie dwa lata temu w Abu Dhabi umowy o... Dokument o braterstwie ludziSpotkanie miesiąc temu z Al-Sistanim stworzyło pomost do islamu szyickiego.
Nuncjusze: dyplomaci wczesnonowożytni
Noé, w wieku 37 lat, już wyróżnia się w swojej dziedzinie: jest profesorem uniwersyteckim, płodnym pisarzem, redaktorem naczelnym magazynu Conflitsi dyrektor Instytutu Geopolityki Orbis. Wygłosił mistrzowskie wprowadzenie do dyplomacji watykańskiej. Wyjaśnił, że nuncjusze byli pierwszymi współczesnymi dyplomatami, a Papieska Akademia Kościelna jako pierwsza na świecie kształciła dyplomatów.
Dziś tylko pięć krajów nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych z Watykanem, który jest jednym z najlepiej poinformowanych państw o tym, co dzieje się "na ziemi" w skali globalnej. Jako przykład podał, że w swoich wspomnieniach były japoński ambasador przy Watykanie wspominał, że stanowisko ambasadora w Watykanie wyróżniało się w jego karierze dyplomatycznej, ponieważ to właśnie do Rzymu pielgrzymują wszyscy, zarówno ci potężni, jak i bezsilni.
Dzięki charyzmie i inteligencji
Jak wyjaśnia Noé w swojej książce François le diplomate (Éditions Salvator, 2019 r.), Od czasu wyboru osiem lat temu Franciszek działa szybko i skutecznie na scenie światowej. W spektakularny sposób pogodził Kubę i USA. Odwiedził uchodźców na wyspie Lesbos. Nie mając wcześniejszego doświadczenia dyplomatycznego, w przeciwieństwie do swoich poprzedników Piusa XII, Jana XXIII i Pawła VI, Franciszek dzięki charyzmie i inteligencji ugruntował swoją pozycję uprzywilejowanego rozmówcy ze światowymi przywódcami.
Oczywiście, przez ponad półtora tysiąclecia wielu papieży odgrywało na tak wiele sposobów rolę "międzynarodową". Argentyńskiemu papieżowi, mimo zawirowań, przez które przeszedł Kościół, udaje się wzmocnić globalne wpływy Watykanu. Jego "polityka zagraniczna" realizuje misję ewangelizacyjną innymi środkami.
Neutralna, ale nie bezstronna dyplomacja
Noah bronił kontrowersyjnego i tajnego Umowa przejściowa między Stolicą Apostolską a Chinami w sprawie mianowania biskupów (podpisana w 2018 r. i przedłużona w 2020 r.): "très mauvais mais très nécessaire". Dlaczego? Bo Watykan stawia na to, że może "poluzować imadło" prześladowań religijnych w centralnych Chinach. Porozumienie nie rozwiązało problemów, bo prezydent Chin Xi Jinping kpi z papieża. Ale lepsze coś złego niż nic, dyplomacja jest bardzo ograniczona przy tyrańskim rządzie.
Dyplomacja Stolicy Apostolskiej jest neutralna, ale nie bezstronna. Poszukuje pokoju. Na przykład Jan Paweł II zapobiegł wojnie między Argentyną a Chile o spór graniczny, a znacznie bliższy czasowo Franciszek zabiegał o pokój, w sposób naturalny i neutralny, w niedawnej wojnie: drugiej wojnie o wysoki Karabach (wrzesień-listopad 2020) między Azerbejdżanem a Armenią.
