Z okazji wydania jego najnowszej książki "Jak Kościół katolicki może odnowić naszą kulturę" rozmawialiśmy z bp. Georgem Gänsweinem, prefektem Domu Papieskiego, na różne tematy, od "de-worldyfikacji" Kościoła, po intencje modlitewne Benedykta XVI i jego poglądy na rozwój Kościoła w Niemczech.
Znane jest wyjątkowe zadanie Gänsweina w Stolicy Apostolskiej, jako jedynej osoby, która na co dzień pracuje z dwoma papieżami. Jest on z jednej strony prefektem Domu Papieskiego i w tym charakterze m.in. odpowiada za organizację uroczystych audiencji, których papież Franciszek udziela głowom państw, szefom rządów, ministrom i innym osobistościom. Odpowiada również za przygotowanie audiencji prywatnych i ceremonii pontyfikalnych. Ponadto Gänswein przez prawie dwadzieścia lat pracował jako prywatny sekretarz papieża emeryta Benedykta XVI, także po jego rezygnacji.
Modlitwa Benedykta XVI
Zapytany o osobistą modlitwę papieża emeryta Benedykta XVI, Gänswein mówi: "Życie modlitewne Benedykta XVI jest bardzo osobiste, intymne i ukryte przed oczami innych. Modli się Boskim Oficjum, jak wszyscy księża".
W związku z tym w wywiadzie zamieszczonym w wydanej obecnie książce powiedział o Benedykcie XVI, że "jego codzienność jest prosta. Rozpoczyna się poranną Mszą Świętą. Od czasu do czasu koncelebruję. Po tym brewiarz, a następnie śniadanie. Ranek ma następujący rytm: modlitwa, lektura, korespondencja, odwiedziny". Po południu Papież Emeryt odpoczywa przez chwilę i spędza czas na czytaniu i odpowiadaniu na listy i pocztę.
Jesteśmy zainteresowani korespondencją Benedykta XVI. Gänswein wyjaśnia, że Benedykt XVI "nieustannie otrzymuje w swojej korespondencji prośby od ludzi, którzy proszą o jego wstawiennictwo w modlitwie, której chętnie się powierza". Odmawia różaniec, a po obiedzie ogląda włoskie wiadomości. "W niedzielę ma inną rutynę: nie ma pracy, ale jest muzyka i kultura.
W Niedzielę Palmową zobaczyliśmy zdjęcie papieża emeryta, który celebruje Eucharystię ze swoim osobistym sekretarzem.
W rozmowie z Omnesem Gänswein powiedział, że Benedykt XVI zawiera w swej modlitwie szczególną prośbę "w intencji Kościoła powszechnego i posługi jego następcy papieża Franciszka".
Perspektywa dla Niemiec
Oczywiście Gänswein uważnie śledzi życie kościelne w Niemczech. Stwierdza, że śledzi z "sympatią, zainteresowaniem, a także z obawą rozwój życia kościelnego w mojej ojczyźnie". Oprócz informacji, które jako niemiecki prałat otrzymuje w obfitości, jego perspektywa jest wzbogacona przez pozycję w sercu Kościoła. Rzeczywiście, potwierdza, że "obserwowana z daleka, z centrum katolicyzmu, sytuacja może przedstawiać światła i cienie, które mogą umknąć tym, którzy obserwują bezpośrednio ze swojego miejsca".
W szczególności znajduje światło i cień w procesie znanym jako "Droga Synodalna", który rozpoczął się w Niemczech w 2019 roku z inicjatywy Konferencji Episkopatu we współpracy z Centralnym Komitetem Katolików. Ostrzega, że "Droga Synodalna, która rozpoczęła się prawie dwa lata temu, obok niektórych pozytywnych aspektów ujawniła problemy i niedociągnięcia w zakresie autentyczności wiary i wymowy hierarchii".
Ostrzega więc przed potencjalną frustracją związaną z wysuwaniem żądań, których nie można spełnić. Rzeczywiście, "istnieje ryzyko, że w końcu pojawi się poczucie rozczarowania, że pewne aspiracje nie zostały spełnione".
Wobec zsekularyzowanego społeczeństwa
"Chrześcijanie żyją w świecie i są powołani do służby światu i pracy w nim. Ale nie mają się tym zadowolić". Tak mówił Georg Gänswein w wykładzie inaugurującym rok akademicki Uniwersytetu Filozoficzno-Teologicznego Heiligenkreuz Benedykta XVI w 2015 r. Mając na uwadze tę diagnozę, zainspirowani słynnym przemówieniem Benedykta XVI w sali koncertowej we Fryburgu podczas jego podróży apostolskiej do Niemiec w 2011 roku, chcieliśmy zapytać go o zdanie w tej sprawie.
"Kościół - mówi - musi się bardzo i szczególnie troszczyć o to, by nie stracić kierunku swego działania w świecie, w wierności Ewangelii, która jest wiernością Bogu". Jej sekularyzacja nie odpowiada mandatowi Mistrza, który zaprosił ją, by była w świecie, ale nie była ze świata".
Wyjaśnia jednak, że ta "de-światowość" nie oznacza alienacji: "Nie oznacza wcale, że należy oddzielić się od świata, okopać w obronie osobnej cytadeli, która żyje ze struktur kościelnych i klerykalnych". Stwierdza, że "wpisuje się w historię ludzkości i ożywia ją istotą Ewangelii dla stworzenia, już tutaj, Królestwa Bożego".
Rola świeckich
W Kościele "oczywiście każdy członek ma swoje prerogatywy i kompetencje". Zapytaliśmy go, czy nie uważa, że więcej katolików powinno angażować się w politykę i pomagać w zapewnieniu, że ustawodawstwo szanuje godność człowieka, w ramach różnorodności opcji i wolności każdej jednostki. Odpowiada, że rzeczywiście "jest rzeczą stosowną, aby [Kościół] formował zaangażowanych świeckich, którzy ożywieni duchem Ewangelii biorą czynny udział w życiu politycznym i społecznym, aby przyczynić się do stworzenia świata bardziej sprawiedliwego i pojednanego, i którzy są architektami twórczych odpowiedzi na wyzwania świata".
W książce wydanej niedawno przez Ediciones Rialp biskup Gänswein zajmuje się tymi i innymi kwestiami interesującymi Kościół i chrześcijan. Na jego stronach przedstawione są jego rozważania na temat stanu Kościoła i jego najbardziej prawdopodobnej przyszłości w coraz bardziej zlaicyzowanym społeczeństwie. Czyni to poprzez dziewiętnaście przemówień zebranych w tym tomie.
Twoja nowa książka
Dzięki uprzejmości Ediciones Rialp, wydawcy nowej książki biskupa Gänsweina "How the Catholic Church Can Restore Our Culture", czytelnik Omnes można pobrać rozdział 13 "Przeszłość i przyszłość Europy. Czego Europa może się nauczyć ze swojej rzymskiej przeszłości.".
