Przywiązanie, jako konstrukt psychologiczny, to sposób, w jaki ktoś wiąże się afektywnie z innymi. Chodzi przede wszystkim o bezpieczeństwo danej osoby w sobie i w relacjach z innymi. Rozwija się w pierwszych latach życia poprzez relacje z rodzicami, a następnie jest wzbogacane, niuansowane i modyfikowane w interakcjach z innymi ludźmi (rodzeństwem, nauczycielami, trenerami, przyjaciółmi, duchowymi towarzyszami itp.
Zdrowe jest rozwijanie bezpiecznego przywiązania w miarę dojrzewania od dzieciństwa do dorosłości w funkcjonalnej i ustrukturyzowanej rodzinie ze stylem wychowania, który równoważy kontrolę, autorytet, czułość i opiekę. Zdrowa postać przywiązania jest dostępna, aby zaspokoić fizyczne i emocjonalne potrzeby dziecka, a także potwierdza emocje i uczy, jak je regulować. W ten sposób osoba rozumie siebie jako kogoś ważnego, kto jest przez siebie kochany, uczy się poznawać i regulować emocje, nabywa narzędzia do dbania o siebie i stawiania czoła światu i relacjom międzyludzkim bez obawy, że zostanie porzucona lub podporządkowana.
Aby lepiej to zrozumieć, wykonaj następujące ćwiczenie: zamknij oczy i wyobraź sobie niebezpieczną sytuację; następnie zastanów się, kogo wezwałbyś na pomoc i kto ma następujące cechy: masz głęboką więź, pomaga ci ona regulować się emocjonalnie, w relacji z tą osobą znajdujesz spokój, organizację i siłę. Bezpieczne przywiązanie byłoby wewnętrzną reprezentacją tej więzi, która staje się ważną częścią osobowości i pozwala czuć się zdolnym.
Badania naukowe i praktyka kliniczna wykazały, że osoby z niepewnym przywiązaniem częściej mają problemy z zachowaniami seksualnymi, relacjami interpersonalnymi i równowagą emocjonalną.
W schematyczny sposób można zaobserwować cztery obszary, w których przejawia się osoba z bezpiecznym przywiązaniem: 1. ma zdrowy, spójny, zrównoważony szacunek osobisty; 2. ma bogate, żywe i uporządkowane relacje afektywne; 3. rozwiązuje konflikty w pogodny sposób, nie unika ich poprzez ucieczkę ani nie narzuca się w sposób wrogi; 4. komunikuje swoje emocje i uczucia, czuje się komfortowo w intymności między ludźmi.
Osobom z bezpiecznym przywiązaniem stosunkowo łatwo jest być emocjonalnie intymnym z innymi; czują się komfortowo będąc częściowo zależnymi lub wspierającymi innych oraz gdy inni są zależni lub wspierają ich; nie martwią się, jeśli są sami lub jeśli nie są akceptowani. Jednak osoby z niepewnym przywiązaniem mają trudności z intymnością, nawet jeśli chcą, wolą nie być lub czują się niekomfortowo; nie ufają w pełni innym, boją się zranienia, porzucenia, nadmiernej zależności lub zależności od innych.
Te same style mogą przejawiać się w relacji z autorytetami lub w relacji z Bogiem, którego mogą postrzegać jako troskliwego i uważnego lub jako odległego, bojaźliwego lub niegodnego zaufania, ponieważ czasami jest, a czasami go nie ma.
Podczas duchowego towarzyszenia będziesz w stanie zobaczyć, jak odnosisz się do Boga i do swojego towarzysza. Czy czują się akceptowani i kochani bezwarunkowo, chronieni, opanowani w stabilny i przewidywalny sposób; czy też rzutują na nich rany lub złe doświadczenia z przeszłości, które sprawiają, że postrzegają Boga jako karzącego, kontrolującego, ignorującego ich potrzeby lub nadmiernie wymagającego. Jednak relacja z Bogiem i / lub towarzyszem może być również uzdrawiająca dla tych wcześniejszych złych doświadczeń i może być zdrową postacią przywiązania.
Co możesz zrobić jako osoba towarzysząca? Bądź dostępny i dyspozycyjny. Być punktem odniesienia dla ich bezpieczeństwa i zwiększać ich bezpieczeństwo wobec innych ludzi, sprzyjać ich relacjom interpersonalnym i podejściu do nieznanych sytuacji. Bądź wrażliwy na ich potrzeby, reaguj szybko i zajmuj się nimi proporcjonalnie do ich potrzeb. Doceniaj ich emocje, miej zrównoważoną komunikację afektywną i wykazuj stabilność emocjonalną. Bądź przyjazny, przekazuj jasne i spójne komunikaty, nie zawsze wyrażaj swoją opinię i pozwól niektórym kwestiom odejść i zająć się nimi później. Szczerze interesuj się ich sprawami, słuchaj bez szokowania i unikaj nadopiekuńczości lub porzucenia.
Jeśli osobiście uważasz, że musisz zwiększyć swoje osobiste bezpieczeństwo w sposobie, w jaki traktujesz siebie, w tym, jak odnosisz się do innych ludzi lub do Boga, jest to dobry czas, aby omówić to ze swoim duchowym towarzyszem i/lub skorzystać z pomocy profesjonalisty.
