Papież w marcu. Pozwolić sobie na zmartwychwstanie, aby być świadkami miłosierdzia

Kwiecień rozpoczął się w Wielkim Tygodniu. Przesunął się do przodu w zachwycie, między krzyżem a zmartwychwstaniem. Zdumienie nad darem z siebie Pana, siłą Jego życia teraz z nami i Jego miłosierdziem, które wylewa się przez Jego rany, zawsze otwarte dla nas dla wszystkich.

Picture of Ramiro Pellitero

1 de maj de 2021

5 min de lectura

Trwa pandemia, kryzys społeczny i gospodarczy oraz konflikty zbrojne - przypomniał Franciszek w orędziu. urbi et orbi. Ale w zmartwychwstałym Chrystusie jest nasz cud i nasza nadzieja. Wzywa nas, abyśmy pozwolili się podnieść wraz z Nim do nowego życia (odtąd bardziej spójnego), do życia pełnego świadectwa i miłosierdzia. 

Zachwyt i ufność przed krzyżem

Już podczas liturgii Niedzieli Palmowej, jako wprowadzenie do całej celebracji misterium paschalnego, Papież wyraził, i zaproponował wszystkim, poczucie zdumienia wobec "fakt, że do chwały dochodzi drogą upokorzenia". (homilia 28-III-2021). "Bóg jest z nami w każdej ranie, w każdym lęku. Żadne zło, żaden grzech nie ma ostatniego słowa. Bóg zwycięża, ale palma zwycięstwa przechodzi przez drewno krzyża. 

Dlatego palmy i krzyż są razem". (tamże). Dlatego musimy prosić o łaskę cudowności; bez niej życie chrześcijańskie staje się szare i ma tendencję do schronienia się w legalizmie i klerykalizmie. Musimy pokonać rutynę, żale, niezadowolenie, a zwłaszcza brak wiary. Trzeba nam otworzyć się na dar Ducha Świętego, na tę "łaskę cudowności". Zdumienie z powodu odkrycia, że jesteśmy kochani przez Boga, który "wie, jak wypełnić miłością nawet umierających". (tamże).

W Wielką Środę papież Franciszek określił celebrację misterium paschalnego - w kontekście tych dni - jako odnowienie lub odrodzenie tajemnicy wielkanocnej. "droga niewinnego Baranka zabitego dla naszego zbawienia". (audytorium ogólne, 31-III-2021). 

Następnego dnia, na Mszy św. chryzmatycznej, wyjaśnił konieczność krzyża, jaką Jezus objawił w swoim przepowiadaniu, życiu i darze z siebie, "godzina radosnego głoszenia i godzina prześladowania i Krzyż idą razem". (homilia, 1 kwietnia 2011 r.). W związku z tym Papież zaproponował dwie refleksje, szczególnie dla obecnych kapłanów. Po pierwsze, obecność Krzyża jako horyzontu, "zanim" te nieszczęsne wydarzenia miały miejsce, jako "a priori" (coś przepowiedzianego i przewidzianego, przyjętego, założonego i ogarniętego). A nie jako zwykła konsekwencja czy uboczna szkoda określona przez okoliczności. "Nie. Krzyż jest zawsze obecny, od początku. W krzyżu nie ma dwuznaczności". (tamże).

Po drugie, o ile prawdą jest, że krzyż jest integralną częścią naszej ludzkiej kondycji i naszej słabości, o tyle krzyż zawiera również ukąszenie węża, truciznę złego, który pragnie zniszczyć Pana. Ale to, co osiąga, jak wyjaśnia św. Maksym spowiednik, jest czymś przeciwnym. Bo w spotkaniu z nieskończoną łagodnością i posłuszeństwem wobec woli Ojca, to stało się trucizną dla diabła i antidotum neutralizującym jego władzę nad nami.

W skrócie: "W głoszeniu Ewangelii jest krzyż, to prawda, ale jest to krzyż, który zbawia".. Dlatego nie powinniśmy się bać ani zgorszyć krzykami i groźbami tych, którzy nie chcą słuchać Słowa Bożego; nie powinniśmy też słuchać legalistów, którzy chcieliby sprowadzić je do moralizmu lub klerykalizmu. Głoszenie Ewangelii otrzymuje bowiem swoją skuteczność nie z naszych słów, ale z mocy krzyża (por. 2 Kor 1,5; 4,5). Również dlatego musimy zwrócić się ku modlitwie, wiedząc, że "czuć, że Pan zawsze daje nam to, o co prosimy, ale robi to na swój własny, boski sposób".. I to nie jest masochizm, ale miłość do końca.

"Idźcie do Galilei": rozpoczęcie od nowa

W Ewangelii, a także w naszym życiu, wszystko to prowadzi do wielkanocnego zaproszenia: "On idzie przed tobą do Galilei. Tam go zobaczysz". (Mk 16:7). Co oznacza dla nas pójście do Galilei"?pytał Franciszek w homilii podczas Wigilii Paschalnej w Wielką Sobotę (3 kwietnia 2011 r.).

Wyjazd do Galilei oznacza dla nas trzy rzeczy. Po pierwsze, aby zawsze zaczynać od nowa, mimo niepowodzeń i porażek, od gruzów serca, nawet po tych ciemnych miesiącach pandemii, nigdy nie tracić nadziei, bo Bóg może budować z nami nowe życie, nową historię. 

Po trzecie, oznacza to pójście na granice: do tych, którzy mają trudności w codziennym życiu., na ich entuzjazm lub rezygnację, na ich uśmiechy i łzy: "Będziemy zdumieni, jak wielkość Boga objawia się w małości, jak Jego piękno jaśnieje w prostych i ubogich".. I w ten sposób możemy przełamywać bariery, pokonywać uprzedzenia, pokonywać lęki, odkrywać "łaska codzienności".

Być miłosierny i stać się miłosiernym

Zmartwychwstały Chrystus ukazuje się swoim uczniom. On ich pociesza i umacnia. Są to. "miłosierny". i stają się miłosierni. Są miłosierni "za pomocą trzech darów: najpierw Jezus ofiarowuje im pokój, potem Ducha, a na końcu rany". (homilia w II niedzielę wielkanocną, 11 kwietnia 2011 r.).

Jezus przynosi im pokój, pokój serca, który przenosi ich z wyrzutów sumienia do misji. "To nie jest spokój, to nie jest komfort, to jest wyjście poza siebie. Pokój Jezusa wyzwala nas z paraliżujących kajdan, zrywa łańcuchy, które więżą serce".. Nie potępia ich ani nie poniża. Wierzy w nich bardziej niż oni sami w siebie; "On kocha nas bardziej niż my sami siebie". (św. Jan Henryk Newman).

Daje im Ducha Świętego, a wraz z Nim przebaczenie grzechów. To pomaga nam zrozumieć, że "w centrum spowiedzi nie jesteśmy my z naszymi grzechami, ale Bóg ze swoim miłosierdziem". (tamże). Jest to sakrament zmartwychwstania: czyste miłosierdzie. 

Ofiarowuje im swoje rany. "Rany są otwartymi kanałami między Nim a nami, wylewającymi miłosierdzie na nasze nieszczęścia". (tamże). Podczas każdej Mszy Świętej adorujemy i całujemy te rany, które nas leczą i umacniają. I tam zawsze na nowo zaczyna się chrześcijańska podróż, by dać coś nowego światu. 

Kiedyś spierali się o to, kto będzie największy. Teraz się zmienili, bo odkryli, że łączy ich Ciało Chrystusa, a z Nim przebaczenie i misja. I dlatego nie boją się leczyć ran potrzebujących. A Franciszek zachęca nas do postawienia sobie pytania, czy jesteśmy miłosierni, czy wręcz przeciwnie - żyjemy "półgłówkiem". Pozwolić sobie na zmartwychwstanie, aby być świadkami miłosierdzia. 

Przezwyciężenie wirusa obojętności

W tym samym duchu papież zachęcił biskupów Brazylii - jednej z największych konferencji episkopatu w Kościele - do bycia narzędziami jedności. Jedność, która nie jest uniformizacją, ale harmonią i pojednaniem. 

W przesłaniu wideo z 15 kwietnia wezwał ich do. "wspólna praca nad pokonaniem nie tylko koronawirusa, ale także innego wirusa, który od dawna infekuje ludzkość: wirusa obojętności, który rodzi się z egoizmu i generuje niesprawiedliwość społeczną".

Wyzwanie - przypomniał im - jest wielkie; ale według słów św. "Nie dał nam ducha płochości, lecz męstwa, miłości i umiarkowania". (2 Tm 1:7). I tam, w zmartwychwstałym Jezusie, Jego przebaczeniu i Jego sile, jest nasza nadzieja. 

Otworzyć się na zachwyt nad życiem Chrystusa i zmartwychwstać z Nim, zaczynając na nowo przez wyznanie grzechów. I być świadkami miłości i miłosierdzia, które przemienia życie. Taka jest propozycja na tę Wielkanoc w trudnych czasach.

¿Te ha gustado? Compártelo

Viajes del Papa

To się dzieje...

Holywins: una alternativa alegre y católica a Halloween

Redakcja Omnes

El milagro de la nieve

El «milagro de la nieve» que hoy recuerda Santa María la Mayor

Teresa Aguado Peña

pensamiento político san agustín

¿Cuál es el pensamiento político de san Agustín?

Santiago Leyra Curiá

PapieżWniebowzięcieDziewicyCastelgandolfo

Papież śpiewa o miłości i czystości duszy w Wniebowzięciu Maryi

Francisco Otamendi

Eclipse

María, el eclipse y la ceguera de amor

Antonio Moreno