"Błogosławiące ręce Jezusa". Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

Andrea Mardegan komentuje czytania na Wniebowstąpienie Pańskie, a Luis Herrera wygłasza krótką homilię wideo.

Picture of Andrea Mardegan / Luis Herrera

20 de maj de 2022

2 min de lectura
wniebowstąpienie

Wniebowstąpieniem Łukasz kończy swoją Ewangelię i tą samą Tajemnicą rozpoczyna księgę Dziejów Apostolskich. Możemy zatem rozumieć Wniebowstąpienie jako nowy początek, a nie zakończenie. Możemy też rozumieć to jako nowy sposób bycia z nami, a nie jako oddzielenie.

Jest to również warunek wysłania tego "komu Ojciec mój obiecał".z "moc z wysoka". Dlatego apostołowie mają wielką radość, a nie smutek, który byłby tak zrozumiały przy rozstaniu z bliską osobą, a tym bardziej, jeśli jest to Syn Boży, który zmienił ich życie i dzieje świata. 

Na końcu Ewangelii Łukasza Jezus odnosi się do tego, co On "jest napisane": księgi Starego Testamentu, które ukazują odwieczny plan zbawienia Ojca, w którym zawsze przewidziana była męka i zmartwychwstanie Chrystusa, a także głoszenie nawrócenia i odpuszczenia grzechów wszystkim narodom. Jest to synteza przepowiadania powierzonego apostołom jako świadkom.

To jest jego zadanie, które jest również naszym zadaniem. W ten sposób Wniebowstąpienie pomaga nam przypomnieć sobie kerygmat, zasadnicze przepowiadanie pierwotnego Kościoła, które zawsze musimy przekazywać światu: Chrystus został ukrzyżowany i zmartwychwstał, zaprasza nas do nawrócenia i do przyjęcia Bożego przebaczenia jako nadmiaru miłości.

Na swoje pożegnanie Jezus "Zaprowadził ich do Betanii". Łukasz używa czasownika, który w Biblii LXX jest wielokrotnie używany na określenie, że Bóg wyprowadził swój lud z ziemi egipskiej, a w Ewangelii Jana jest użyty w odniesieniu do dobrego pasterza prowadzącego swoje owce: Jezus prowadzi swoich apostołów jak dobry pasterz do Betanii, spokojnego miejsca ich odpoczynku. A potem podnosi ręce. Te same ręce, które czterdzieści dni wcześniej pokazał im w Wieczerniku: "Spójrz na moje ręce i stopy!". Teraz i oni patrzą na nie i widzą nieprzemijające ślady Jego męki, a tymi rękami je błogosławi.

Pod koniec swoich dni na ziemi Jezus nie czyni żadnych zaleceń, wyrzutów, lamentów, sądów czy potępień. Przeciwnie, błogosławi swoich i wszystkich, którzy mają przyjść, cały Kościół wszystkich czasów, całe stworzenie. 

Pomyślmy o błogosławieństwie Jezusa, gdy otrzymujemy je w liturgii lub w wielkie święta: zawsze jest to to błogosławieństwo, które się powtarza.

Boska życzliwość, moc zstępująca z wysoka, która wytwarza życie silniejsze niż śmierć, niż grzech, niż każda słabość i każda niegodziwość ludzi. Daje pokój, który jest silniejszy niż jakakolwiek wojna.

Dwaj mężczyźni w białych szatach potrząsają mężczyznami z Galilei, którzy patrzyli na niebo i mówią im, że Jezus powróci. "w ten sam sposób".Dlatego wróci z błogosławieństwem. 

Homilia na czytania z uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego

Ksiądz Luis Herrera Campo oferuje swój nanomiliakrótkie jednominutowe refleksje do tych lektur.

Ta treść jest ładowana z serwisu YouTube. Aby ją zobaczyć, włącz funkcjonalne pliki cookie.

¿Te ha gustado? Compártelo

Viajes del Papa

To się dzieje...

Holywins: una alternativa alegre y católica a Halloween

Redakcja Omnes

El milagro de la nieve

El «milagro de la nieve» que hoy recuerda Santa María la Mayor

Teresa Aguado Peña

pensamiento político san agustín

¿Cuál es el pensamiento político de san Agustín?

Santiago Leyra Curiá

PapieżWniebowzięcieDziewicyCastelgandolfo

Papież śpiewa o miłości i czystości duszy w Wniebowzięciu Maryi

Francisco Otamendi

Eclipse

María, el eclipse y la ceguera de amor

Antonio Moreno