W domu Szymona faryzeusza w Betanii kobieta rozbija alabastrowy słój wypełniony drogocenną spikenardą i wylewa perfumy na głowę Jezusa. Na krytykę dotyczącą marnowania pieniędzy, Jezus odpowiada wyjątkową pochwałą: "Gdziekolwiek na całym świecie będzie głoszona Ewangelia, to co uczyniła, będzie też opowiadane na jej pamiątkę". Pocieszają go także anonimowi mężczyźni: uczniowie, którzy pytają, gdzie ma się przygotować do Paschy; dwaj mężczyźni, których Jezus wysyła do miasta; mężczyzna ze słojem wody; właściciel domu, do którego pójdzie. Mężczyźni, którzy są przyjaciółmi w tej strasznej godzinie.
Między kobietą a tymi mężczyznami Marek wymienia Judasza, który ma go zdradzić, a jego motywacja pozostaje tajemnicą. Jezus objawia ją swoim, podczas posiłku paschalnego, przed oddaniem im swojego ciała i krwi. Pierwsza Eucharystia jest pomiędzy proroctwem zdrady Judasza a proroctwem zaparcia się Piotra. Niebo i ziemia mieszają się. Modlitwa w Getsemani, "Abba, Ojcze", słychać w ciszy snu Piotra, Jakuba i Jana, którzy nie są w stanie czuwać nawet przez godzinę, by wspierać Jezusa, i dalej śpią, mimo że On ich budzi i zachęca. Judasz przybywa w nocy z uzbrojonymi poplecznikami i, co jest typowe dla zdrajców, okazuje zdradzonemu uczucie pocałunkiem. Pochwycenie, proces skrócony, świadkowie mieszający prawdę z fałszem i światło wypowiedzi Jezusa na pytanie: "Czy Ty jesteś Mesjaszem, Synem Błogosławionego?", "Jestem". Wyrwano mu ubranie, skazano na śmierć. Plucie, uderzenia, policzki. Piotr jest na dziedzińcu i młoda służąca, jedyna negatywna postać kobieca w całej pasji Jezusa, prowokuje go, a ten upada i zaprzecza, że go zna. Tymczasem kogut pieje. Piotr płacze.
Piłat wie, że to z zazdrości, ale nie jest w stanie przeciwstawić się tłumowi. Próbuje zwyczaju uwalniania więźnia podczas Paschy, ale tłum, wkrótce uwolniony przez krzyż Chrystusa, wybiera Barabasza i skazuje Jezusa. Żołnierze dodają bicze, koronę cierniową, gwoździe w dłoniach i stopach, ubranie podzielone przez los. "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Głośny krzyk i Jezus umiera. Zasłona świątyni jest rozdarta, nie jest już użyteczna. Światło wiary świeci przede wszystkim na pogańskiego setnika: "Prawdziwie ten człowiek był Synem Bożym". Maria Magdalena, Maria matka Jakuba Mniejszego i Józefa oraz Salome wraz z wieloma innymi kobietami przyglądają się z daleka. Józef z Arymatei prosi Piłata o jego ciało, zostaje zdjęty z krzyża i umieszczony w nowym prześcieradle oraz w grobie wykutym w skale. Jezus również przechodzi przez to ludzkie doświadczenie i przygotowuje się do jego ostatecznego pokonania.
