Dwaj uczniowie w Emaus doświadczyli łagodnego sposobu wejścia Jezusa w ich rozmowę i jasności Jego wyjaśnień: to, co stało się z Jezusem z Nazaretu, było w Piśmie. To nie jest śmierć i porażka, ale życie i zwycięstwo.
Gdy osiągnęli cel, co przychodzi szybko, gdy są w dobrym towarzystwie, a rozmowy są otwarte na przyszłość nadziei, zaprosili go, by został z nimi, bo robiło się późno. Jezus zostaje, łamie chleb, rozdaje go i znika. Wtedy rozumieją, że zmartwychwstał i żyje, i wieczór nie jest już późny, a ich nogi nie są już zmęczone: lecą, aby przekazać dobrą nowinę Piotrowi i innym. Spotykają się z braćmi i siostrami w wierze, żadna godzina nie jest zbyt późna, dzielą się z nimi swoim doświadczeniem życia i zbawienia.
Właśnie w tym momencie widzą ponownie Jezusa: we wspólnocie Kościoła i w komunii jest On zawsze obecny. Pierwsze słowo, które wypowiada to. "pokój". On przynosi pokój, a pokój jest jednym ze znaków Jego obecności. Jak to się stało w czasie burzy na jeziorze, przepełnia ich strach i wydaje im się, że widzą ducha. Bezcielesny duch ludzki jest przerażający, ponieważ nie mamy z nim żadnych doświadczeń i ponieważ sugeruje śmierć. Jezus, niemal zaskoczony ich zdziwieniem, pyta: "Dlaczego się boicie i dlaczego w waszych sercach pojawiają się takie myśli? Spójrz na moje ręce i stopy. To ja. Poczuj mnie i zrozum, że duch nie ma ciała i kości, jak widzisz, że ja mam.. Gdy to powiedział, pokazał im swoje ręce i nogi".. Najpierw zobaczyli, potem dotknęli. Ciało Pana jest tak ważne, że Jezus pozwala się dotykać bez obaw.
Wtedy Jezus widzi, że "nie do końca wierzyli z powodu radości".Może dlatego, że nie jesteśmy przyzwyczajeni do myślenia, że tak wielka radość może być prawdziwa: że nasz mistrz, który umarł, wrócił do życia. Że śmierć została pokonana na zawsze, że przyszłość jest królestwem życia: jeśli mamy taką radość, to śnimy.
Następnie, znając wielką moc komunii i siłę rzeczywistości, jaką ma wspólne spożywanie posiłków, prosi ich o jedzenie, oni dają mu pieczoną rybę, a on spożywa ją na ich oczach. Następnie powtarza dyskurs, który wygłosił do tłumu w Emaus, dodając cytaty z Psalmów. Tak ważne jest Pismo Święte, które w kilku zdaniach jest cytowane trzykrotnie: "Musi się wypełnić wszystko, co jest napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach"., "otworzył ich zrozumienie, aby mogli zrozumieć Pisma"., Mówi do nich: "Tak jest napisane".. Pismo Święte i jego proroctwa, ich żywe doświadczenie i słowo Jezusa, czynią ich świadkami nawrócenia i przebaczenia grzechów na całym świecie. A my z nimi.
