Pustka w kształcie Boga

J.K. Rowling, twórczyni globalnego fenomenu kulturowego, odsłania swoją osobistą walkę z wiarą w świecie, w którym duchowa pustka prowadzi do konfliktów i odłączenia. Jej refleksja zachęca nas do ponownego odkrycia wiary nie jako zwykłego przekonania, ale jako przemieniającego spotkania z Bogiem i innymi ludźmi.

Picture of Redacción Omnes

8 de październik de 2025

2 min de lectura

J.K. Rowling Jest bez wątpienia jedną z kobiet naszych czasów. Z jej umysłu zrodziła się saga, która – czy się to komuś podoba, czy nie – ma zadatki na klasykę, a w ostatnich latach, jak mało kto, doświadczyła surowości kultury anulowania. Zawsze prezentowała się jako agnostyczka, ale kilka tygodni temu, w długim tweecie, który warto przeczytać i przemyśleć, oświadczyła:“Zmagam się z wiarą religijną od połowy nastoletnich lat. Mam wrażenie, że noszę w sobie pustkę w kształcie Boga, ale nigdy nie potrafię do końca zdecydować, co z nią zrobić. Mógłbym wymienić co najmniej dwadzieścia innych rzeczy, co do których zmieniłem zdanie. Obecnie nie mam żadnych przekonań, których nie da się obalić jasnymi i konkretnymi dowodami, i poza jednym przypadkiem wiem, jakie by to były dowody. Wyjątkiem jest zagadka Boga, ponieważ nie wiem, co musiałbym zobaczyć, żeby podjąć jednoznaczną decyzję. Przypuszczam, że taki jest sens wiary – wierzyć, nie widząc dowodów – i dlatego prawdopodobnie pójdę do grobu, nie rozwiązując tej konkretnej osobistej kwestii.

Autor Harry’ego Pottera skupił uwagę na jednym z kluczowych aspektów naszego współczesnego społeczeństwa: ogromnej pustce, tak ogromnej, jak wielki jest jedyny Bóg zdolny ją wypełnić, która podważyła same podstawy współistnienia, przechodząc od logiki spotkania do logiki konfrontacji. 

Wiara jest dziś upragnionym, nieznanym celem w świecie, który z trudem ją zastępuje, jednocześnie na każdym kroku potwierdzając nieskuteczność oferowanych nam substytutów: chwały, sławy, potęgi ekonomicznej czy skończonych obietnic sztucznej inteligencji. W jednej z katechez wygłoszonych przez papieża Benedykta XVI, właśnie w Roku Wiary, zdawał się on odpowiadać na pytanie postawione przez brytyjskiego autora: nie chodzi o zaakceptowanie jedynie “czegoś”, czego nie widzimy, ale “kogoś”, kogo możemy kochać. “Wiara daje nam właśnie to: ufne poddanie się ‘Ty’, które jest Bogiem, który daje mi pewność inną, choć nie mniej trwałą, niż ta, która płynie z dokładnych obliczeń czy nauki. Wiara nie jest po prostu intelektualną zgodą człowieka na określone prawdy o Bogu; jest aktem, poprzez który dobrowolnie powierzam się Bogu, który jest Ojcem i mnie kocha; jest przylgnięciem do ‘Ty’, które daje mi nadzieję i ufność. Z pewnością to przylgnięcie do Boga nie jest pozbawione treści: dzięki niemu uświadamiamy sobie, że sam Bóg objawił się nam w Chrystusie; ukazał nam swoje oblicze i prawdziwie zbliżył się do każdego z nas”. 

Wypełnienie tej pustki jest zadaniem każdego chrześcijanina na tym świecie. Nie mamy innego sposobu na życie wiarą niż wyjście do świata. Misja zjednoczenia rozbitego, spolaryzowanego i podzielonego świata – a przede wszystkim świata pustego – jest esencją życia wiarą, a tym samym budowania pokoju.

¿Te ha gustado? Compártelo

Viajes del Papa

To się dzieje...

Holywins: una alternativa alegre y católica a Halloween

Redakcja Omnes

El milagro de la nieve

El «milagro de la nieve» que hoy recuerda Santa María la Mayor

Teresa Aguado Peña

pensamiento político san agustín

¿Cuál es el pensamiento político de san Agustín?

Santiago Leyra Curiá

PapieżWniebowzięcieDziewicyCastelgandolfo

Papież śpiewa o miłości i czystości duszy w Wniebowzięciu Maryi

Francisco Otamendi

Eclipse

María, el eclipse y la ceguera de amor

Antonio Moreno