Na początku czerwca w Brukseli odbyły się EDD (Europejskie Dni Rozwoju). Jest to. "Davos współpracy, jak ktoś nazywa to dwudniowe wydarzenie, które gromadzi strony dotknięte wyzwaniami rozwojowymi: instytucje europejskie i państwa członkowskie, NGOProjekt skierowany jest do następujących sektorów: edukacja, biznes, różne realia społeczeństwa obywatelskiego.
W sercu Europy, która z jednej strony produkuje, a z drugiej buduje mury, zawsze w poszukiwaniu jednoczącej tożsamości, pojawiło się pytanie, jak przywrócić równowagę płaszczyźnie, która obecnie przechyla się pod ciężarem globalnych nierówności.
Stąd wśród wielu słów, które padają w tych "zdarzenia", Jest jeden, który wydaje się wyróżniać: współpraca, współpraca między różnymi podmiotami. Zwrócił na to uwagę przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Junker i zostało to potwierdzone przez przywódców krajów Unii Europejskiej. AfrykanieNie chcemy interwencji w formie neokolonializmu, ale rozważamy interwencje, nad którymi możemy wspólnie pracować. Jakie inicjatywy są niezbędne do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju?
Rzeczywistość zawsze wraca do dwóch głównych kwestii, które idą ze sobą w parze: popytu na pracę i edukacji. Ci, którzy pracują w obozach dla uchodźców, by przytoczyć tylko jeden przykład, wiedzą z doświadczenia, że projekt "gotówka za pracę" (cash-for-work) pozwala tym, którzy są zakwaterowani przez długi czas w obozach w Libanie, Jordanii i Kenii, odzyskać godność i nie muszą przenosić się zbyt daleko od swojej ojczyzny. A Europa może powstrzymać napływ nowych zdesperowanych przybyszów.
Ale praca to nie wszystko. Praca bez wykształcenia prawdopodobnie sprawi, że ciężko będzie oddychać i odwrotnie. Edukacja bez pracy rodzi frustrację. Ale uwaga: edukacja musi być jakościowa, a wraz z przekazywaniem know-how jest także "otwartość" i współpraca davos krytyczne wykorzystanie rozumu. Jest to na przykład wyzwanie projektu Powrót do przyszłościfinansowany przez Europejski Fundusz Madad, który AVSI wdraża wraz z innymi partnerami w Libanie i Jordanii. Liczby pomagają zrozumieć jego zasięg: 30 000 dzieci zaangażowanych w Libanie, 10 000 w Jordanii i łącznie 200 000 beneficjentów pośrednich.
