W tym czasie... wykorzystajmy go jak najlepiej.. Tymi słowami grupa nas, księży, podsumowała pewnego dnia pokusę, którą niektórzy z nas mają, by sprawić, by Ewangelia mówiła to, co mi się wydaje. I kiedy mówię "co mi się wydaje", mam na myśli ujście dla osobistego problemu, temat, z którym czuję się komfortowo bez głębszego zastanowienia, artykuł, który przeczytałem w biurze, broszurę, którą kupiłem w Paulinylub cokolwiek innego.
Efekt "Przyszedłem porozmawiać o mojej książce". weryfikuje się raz po raz, gdy mam swój temat - zwykle mój monotematyczny - i niezależnie od tego, co mówią czytania, liturgia, ludzie czy mumia Tutenchamona, nie wyrywam się z niego i naciskam, ściskam i potrząsam Słowem Bożym tak mocno, jak to tylko możliwe, by w końcu wsparło moje ruchy.
W takich przypadkach można by trafnie zastosować do nas słowa Ewangelii: "Do kogo przyrównam to pokolenie? To tak jak dzieci, które siedzą na rynku i ganią swoich rówieśników: "Graliśmy ci na flecie, a ty nie tańczyłeś; śpiewaliśmy lamenty, a ty nie płakałeś". Przychodzi bowiem Jan, który ani nie je, ani nie pije, a oni mówią: "Ma demona". Przyszedł Syn Człowieczy, który je i pije, a oni mówią: 'Oto człowiek, który je i pije, przyjaciel celników i grzeszników'" (Mt 11,16-19).
Problem z Ewangelią polega na tym, że ona nie narzeka. Możesz go używać jako przycisku do papieru, albo możesz nim manipulować, by pokonać - dosłownie lub w przenośni - ludzi. Zresztą problem byłby nie z Ewangelią, ale z tym, kto nią manipuluje, bo jak mówi Objawienie: "Jeśli ktoś coś do nich doda, Bóg ześle na niego plagi opisane w tej księdze". A jeśli ktoś odejmie którekolwiek ze słów tej księgi prorockiej, Bóg odbierze mu udział w drzewie życia i w świętym mieście opisanym w tej księdze" (Ap 22,18-19).
To, co podkreśla to ostatnie ostrzeżenie w Biblii, to fakt, że jesteśmy serwery Słowa Bożego, a nie właściciele i dlatego wymaga się od nas postawy oderwania od własnych pomysłów, neuryTrzeba uklęknąć przed Bogiem, który mówi do nas, aby dać nam odwieczną, intymną prawdę, niezbędną do poznania Jego i siebie.
Warunkiem jest oczywiście akt wiary: uwierzenie w siebie. naprawdę że to Słowo Boże jest "żywe i skuteczne, ostrzejsze niż miecz obosieczny". (Hbr 4, 12-13) i to nie nasze słowo, ani nasza elokwencja, przekonuje i przemienia ludzi. Wierzono naprawdę Według słów św. Tomasza: "Contemplata aliis tradere", świecić po to, by oświecać, kontemplować po to, by komunikować (STh, II-II, q.188, a.6, c.). Tomasza: "Contemplata aliis tradere", świecić, aby oświecać, kontemplować, aby przekazywać (STh, II-II, q.188, a.6, c), być, krótko mówiąc, przezroczystym, aby - jak lubił mawiać św. Josemaría - tylko On mógł świecić.
Mamy więc tutaj, bracie kaznodziejo, punkt do naszego rachunku sumienia. Ile w moim głoszeniu jest mnie, a ile Chrystusa i jak to zrobić, aby "On wzrastał, a ja się umniejszał"? (J 3,30), aby moje kazanie z siedmiu słów nie stało się siedmioma tysiącami, z których sześć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt trzy są moje.
Owszem, Bartymeusz był niewidomy i Chrystus go uzdrowił, ale nie wiem, czy przesłanie jest takie, że właśnie dlatego powinniśmy kupować więcej losów na loterii ONCE...; a Łazarz wyszedł z grobu po kilkunastu dniach, ale stamtąd, żeby zrobić obronę. przez maczetę o konieczności zadbania o cmentarz parafialny... Wiecie o co mi chodzi.
Chodzi o to, by odłożyć - na chwilę - nasze wyobrażenia, naszą wrażliwość, nasze gusta i zanurzyć się w odwiecznym Słowie Bożym, przesiewając przez nie to, co poszlakowe i anegdotyczne, aż znajdziemy, jak bryłkę złota na patelni, przesłanie, które Pan chce nam przekazać w przepowiadaniu każdego dnia.
Uważam, że dobrym mechanizmem - najstarszym ze wszystkich - dla tego batting Słowa Bożego jest Lectio DivinaOpowiemy o tym w kolejnej publikacji.
Wszystkiego najlepszego z okazji Świąt Wielkanocnych!
