Odważne zaangażowanie Matki Eliswy Vakayil na rzecz emancypacji najuboższych dziewcząt jest źródłem inspiracji dla wszystkich, którzy działają na rzecz godności kobiet w Kościele i społeczeństwie. Papież Leon XIV nawiązał w ten sposób do indyjskiej zakonnicy wczoraj pod koniec audiencji, w której wspomniał również o biskupie. Święty Jozafat, “męczennik za niestrudzoną gorliwość o jedność Kościoła”.
“Model, lustro, w którym każda córka, każda matka, każda kobieta – świecka, konsekrowana i zakonna – może się utożsamić i rozpoznać”. opisany Malezyjski kardynał Sebastian Francis, biskup Penang, do Matki Eliswy Vakayil, założycielki pierwszego rodzimego Trzeciego Zakonu Karmelitów Bosych (TOCD) dla kobiet w Indiach.
Rzeczywiście, przed powołaniem do życia konsekrowanego, Matka Eliswa Była żoną, matką jednej córki i wdową. Karmiona częstą adoracją Najświętszego Sakramentu, w latach 1831–1913 Matka Vakayil otworzyła drzwi życia konsekrowanego katolickim kobietom obrządku łacińskiego i syromalabarskiego.
Święci Leander z Sewilli i Diego z Alcalá
Święty Leander z Sewilli (Kartagena, 540 – Sewilla, 599) był bratem świętych Fulgencjusza, Florentyny i Izydora. W 578 roku został mianowany arcybiskupem Sewilli. Doświadczył prześladowań i wygnania za swoje wysiłki na rzecz nawrócenia Wizygotów, którzy byli arianami, na wiarę katolicką. Przewodniczył III Soborowi Toledańskiemu (589), który doprowadził do nawrócenia króla Wizygotów Rekkareda i katolickiej jedności narodu.
Święty Diego z Alcalá urodził się w San Nicolás del Puerto (Sewilla) około 1400 roku w skromnej rodzinie. W młodym wieku wybrał życie pustelnicze w górach Kordoby. W wieku 30 lat wstąpił do zakonu franciszkanów jako brat świecki. Był analfabetą i poświęcał się najskromniejszym zadaniom, zgodnie z franciszkańskim kalendarzem świętych. Ewangelizował Wyspy Kanaryjskie i po pewnym czasie spędzonym w Rzymie zmarł w Alcalá w 1463 roku.
