Rocznice są zawsze dobrą okazją dla wychowawców do pracy nad naszym tematem w inny sposób. Inny, bo przede wszystkim nadają mu nowy powiew, zrywając - przynajmniej pozornie - z utartym programem nauczania. Ale pozwalają też uczniom postrzegać temat w powiązaniu z tym, czym żyje i świętuje społeczeństwo. Z drugiej strony jest to dobra okazja do pracy interdyscyplinarnej, bo zwykle to wydarzenie można naświetlić z różnych punktów widzenia (historia, język, nauka...) z większym lub mniejszym udziałem jednego lub drugiego w zależności oczywiście od obchodzonego wydarzenia.
W przypadku. Rok św. Józefa Papież Franciszek zaproponował nam, ja uratowałem inicjatywę, która może zainteresować nauczycieli w dziedzinie Religii.
Na podstawie piosenki Józef, on z Maryi Teledysk został przygotowany przez Jesúsa Moralesa (Chito), członka znanej katolickiej grupy muzycznej "Brotes de Olivo", z rysunkami Ángela Ortiza, rysownika i nauczyciela religii, oraz animacją Milo Jiméneza. Świeża piosenka z przyjaznymi i sugestywnymi rysunkami, która z pewnością zachwyci uczniów w różnym wieku, a która powstała z myślą o popularyzacji postaci świętego cieśli.
Z tą bazową piosenką, różne materiały dydaktyczne (pobierz je tutaj) które nauczyciele mogą wykorzystać i dostosować do swoich klas. Szata graficzna została wykonana przez Rubéna Montero. Zespół pedagogiczny tworzyli Juana Sánchez, Montse Morell, Montse Aguilar i Gerardo Sánchez.
Jest to ciekawy materiał z jednostkami dydaktycznymi dla różnych poziomów edukacyjnych, Projekt zawiera również materiał dla uczniów szkół specjalnych, co niestety nie jest typowe w tego typu pracach. Oprócz teledysku do piosenki dołączono różne gry (ruletka słowna, memory, gra w gęsi, tic-tac-toe...) oraz galerię zdjęć związanych ze świętym Józefem, które służą jako wsparcie dla jednostek dydaktycznych.
Z pewnością w ciągu roku pojawią się kolejne inicjatywy pracy nad tą postacią. Wyzwaniem dla katolickich wychowawców jest to, aby ta inicjatywa papieża Franciszka mogła mieć realny wpływ w klasie i aby ten uniwersalny punkt odniesienia dotarł do nowych pokoleń. Bo tradycja musi być żywa, musi być aktualizowana i wprowadzana w dialog z każdym pokoleniem, jeśli nie chcemy, by popadła w stagnację, stała się materiałem muzealnym i nie była przydatna do życia. Materiał przygotowany przez tę pełną entuzjazmu grupę nauczycieli jest niewątpliwie dobrym wkładem w tym kierunku.
