XIX-wieczna bazylika, wewnętrzna przestrzeń audiowizualna Montserrat lub muzeum sanktuarium z dziełami Caravaggia, El GrecoPicasso, Dalí i Monet to tylko niektóre z najważniejszych miejsc do odwiedzenia w sanktuarium. Znajduje się tu również monumentalny różaniec i liczne szlaki turystyczne, które pozwalają cieszyć się krajobrazem.
Podróż i podejście
Jedną z atrakcji Montserrat jest podróż na samą górę, którą można odbyć pociągiem z Barcelony. Dojazd z Monistrol de Montserrat do sanktuarium jest możliwy dzięki połączeniu z malowniczym pociągiem, który wspina się na wysokość 600 metrów w ciągu około pięciu kilometrów. Jest to słynna kolej zębata. Jeśli wolisz dojechać tam samochodem, w Monistrol znajduje się duży parking.
Na przystanku przed Monistrol można wsiąść do kolejki linowej, innego sposobu dotarcia do sanktuarium. Ta "powietrzna kolejka linowa Montserrat", jak jest również znana, pokonuje trasę w pięć minut i oferuje wyjątkowe widoki na górę. Oczywiście można również podjechać samochodem na parking sanktuarium.
Bazylika, atrium i muzea
Będąc na miejscu, koniecznie trzeba odwiedzić Matkę Boską. Można wejść do kaplicy, gdzie można ją czcić. Bazylika jest XIX-wieczną rekonstrukcją pozostałości gotyckiego kościoła z końca XVI wieku. Jest bardzo bogato zdobiona, zwłaszcza obszar kaplicy Santa Maria. W atrium bazyliki dominuje neoplatońska fasada świątyni z 1901 roku, otoczona budynkami. Po wojnie domowej zbudowano nową fasadę, aby zamknąć dziedziniec. Znajdują się na niej płaskorzeźby nawiązujące do ogłoszenia dogmatu o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny, świętego Benedykta oraz przedstawienia mnichów zamęczonych podczas wojny.
Napis na fasadzie zawiera zdanie przypisywane biskupowi Torresowi i Bagesowi, które podsumowuje ducha katolickiego katalonizmu, którego Montserrat był epicentrum: "Catalunya serà cristiana o no serà" (Katalonia będzie chrześcijańska lub nie będzie).
W biurze informacyjnym można znaleźć wskazówki dotyczące przestrzeni audiowizualnej zatytułowanej Montserrat puertas adentro, która przybliży pielgrzymom górę, klasztor i sanktuarium.
W Montserrat znajduje się również muzeum, które zawiera ważną kolekcję sztuki z dziełami Caravaggia, El Greco, Rusiñola, Casasa, Picassa, Dalí, Moneta... oraz kilka pozostałości archeologicznych z Bliskiego Wschodu.
Zabytkowy różaniec i szlaki
Po nieszczęściach XIX wieku kataloński świat kultury zaangażował się w odbudowę Montserrat, dzięki czemu wiele dzieł literackich i artystycznych z końca tego wieku zostało poświęconych Dziewicy.
Wspomnieliśmy już o twórczości wielu poetów i pisarzy tamtych lat. Świat sztuk plastycznych również chciał wnieść swój wkład. Tak więc w latach 1896-1916 na drodze prowadzącej z Sanktuarium do Świętej Groty zbudowano monumentalny różaniec. Wzdłuż drogi znajdują się rzeźby przedstawiające każdą z piętnastu tajemnic. W projekcie wzięli udział znani artyści, tacy jak Gaudí, Puig i Cadafalch, Sagnier, Llimona, bracia Vallmitjana i inni. Spacer do miejsca, w którym znaleziono obraz, który harmonijnie łączy naturę i sztukę, jest przyjemny.
Piesze wędrówki są dobrym uzupełnieniem wizyty w Montserrat. Góra jest pełna ścieżek łączących pustelnie i punkty widokowe. Tradycyjną wycieczką jest wspinaczka na Sant Jeroni (1237 metrów), szczyt pasma górskiego; można ją również połączyć z kolejką zębatą Sant Joan, która jest okrężną trasą trwającą nieco ponad dwie godziny. Do sanktuarium można również wspiąć się pieszo ścieżkami z Monistrol. Patronat de la Montaña oferuje kilka tras na swojej stronie internetowej.
Chór i Virolai
Istnieją dowody na obecność chóru - chóru dziecięcych śpiewaków - od początku XIV wieku, co pozwala nam sądzić, że był to jeden z najstarszych w Europie. Do XVII i XVIII wieku było tylko kilku chórzystów, kiedy to chór rozrósł się i stał się prawdziwą szkołą muzyczną. W połowie XX wieku było pięćdziesięciu śpiewaków, którzy zaczęli nagrywać płyty i koncertować w kraju i za granicą.
Z tego powodu jednym z najważniejszych momentów wizyty w Montserrat jest moment, w którym Escolania wykonuje Save i Virolai.
Virolai jest umuzycznieniem poematu do Świętej Marii z Montserrat, który Jacint Verdaguer skomponował na tysiąclecie (1880) odkrycia Dziewicy. W ramach zaprogramowanych wydarzeń odbył się konkurs, do którego zgłoszono ponad sześćdziesiąt muzycznych wersji wiersza. Zwycięzcą został Josep Rodoreda, który otrzymał odpowiednią nagrodę. Od tego czasu Virolai, którego teksty są piękne, jest częścią dziedzictwa kulturowego każdego Katalończyka.
