Papież Franciszek wykorzystał modlitwę Anioł Pański, wraz ze zwyczajową medytacją przed nią, aby mówić o ubóstwie ducha. Papież Franciszek jako podstawę swojego rozważania wykorzystał niedzielne czytania, a w nich fragment Ewangelii św. Mateusza, który mówi o błogosławieństwach.
Ojciec Święty zwraca uwagę, że pierwszym i podstawowym z tych błogosławieństw jest to, które odnosi się do ubóstwa ducha. Ubodzy w duchu "to ci, którzy wiedzą, że sami sobie nie wystarczają, że nie są samowystarczalni, i żyją jako żebracy Boga: czują się w potrzebie i uznają, że dobro pochodzi od Niego, jako dar, jako łaska. Ci, którzy są ubodzy w duchu, cenią to, co otrzymują; dlatego nie chcą, aby jakikolwiek dar się zmarnował.
Papież wskazuje na tę bardzo konkretną cechę: że nic nie powinno się zmarnować. "Jezus pokazuje nam, jak ważne jest niemarnowanie, na przykład po rozmnożeniu chlebów i ryb, kiedy prosi, aby zebrać resztki jedzenia, aby nic nie zginęło. Nie marnowanie pozwala nam docenić wartość nas samych, ludzi i rzeczy. Ale niestety jest to zasada często zaniedbywana, zwłaszcza w najbogatszych społeczeństwach, gdzie dominuje kultura marnotrawstwa i wyrzucania.
Wyzwania związane z odpadami
Biorąc ten przykład z Chrystusa, Franciszek proponuje trzy wyzwania, aby walczyć ze skłonnością do marnotrawstwa. Po pierwsze, "nie zmarnować daru, jakim jesteśmy. Każdy z nas jest wartością, niezależnie od cech, które posiada. Każda kobieta, każdy mężczyzna jest bogaty nie tylko w talenty, ale w godnośćjest kochany przez Boga". To nie jest zwykły dowcip, ale ma swoje podstawy w Ewangelii. "Jezus przypomina nam, że jesteśmy błogosławieni nie z powodu tego, co mamy, ale z powodu tego, kim jesteśmy". To wyzwanie implikuje zatem działanie, które papież konkretyzuje w następujący sposób: "Walczmy, z Bożą pomocą, z pokusą uważania się za niedostatecznych, niewłaściwych i użalania się nad sobą".
Drugie wyzwanie jest następujące: "nie marnować darów, które mamy". W tym kontekście Franciszek wspomina o dużej ilości żywności, która jest co roku wyrzucana, co zderza się z globalnym kryzysem głodu. Dlatego Papież apeluje, aby "zasoby stworzenia nie mogły być wykorzystywane w ten sposób; dobra muszą być strzeżone i dzielone, aby nikomu nie brakowało tego, co niezbędne. Nie marnujmy tego, co mamy, ale szerzmy ekologię sprawiedliwości i miłości!".
Trzecie i ostatnie wyzwanie to "nie odrzucać ludzi". Kultura wyrzucania, która dziś dominuje, ma tendencję do wykorzystywania ludzi, dopóki nie są już użyteczni, "a dotyczy to zwłaszcza najbardziej wrażliwych: nienarodzonych, starszych, potrzebujących i pokrzywdzonych. Ale ludzi nie można wyrzucać, nigdy! Każdy jest świętym i niepowtarzalnym darem, w każdym wieku i w każdym stanie. Szanujmy i promujmy życie zawsze!"
Krótki rachunek sumienia
Papież kończy swoje kazanie zapraszając nas do zrobienia krótkiego rachunku sumienia, do analizy naszych serc. Pytania, które stawia Franciszek brzmią: "Przede wszystkim, jak przeżywam ubóstwo ducha? Czy umiem zrobić miejsce dla Boga? bogactwoCzy wierzę, że On mnie kocha, czy też miotam się w smutku, zapominając, że jestem darem? A potem: czy uważam, by nie marnować, czy jestem odpowiedzialny w używaniu rzeczy, dóbr? I czy jestem dyspozycyjny, by dzielić się nimi z innymi? Wreszcie: czy uważam najbardziej kruchych za cenne dary, o które Bóg prosi mnie, abym się nimi opiekował? Czy pamiętam o ubogich, o tych, którzy są pozbawieni tego, czego potrzebują?".
Ojciec Święty oddaje nas wszystkich pod opiekę świętej Maryi, "Niewiasty Błogosławieństw", aby pomagała nam "dawać świadectwo radości, że życie jest darem, i piękna bycia darem".
