Olga García Riquelme (1920-2012) była czołowym hiszpańskim naukowcem znanym ze swojego pionierskiego wkładu w dziedzinie fizyki i badań nad widmami atomowymi. Urodzona w Santa Cruz de Tenerife, wyróżniała się jako błyskotliwy doktor nauk ścisłych i profesor w Instytucie Optyki Hiszpańskiej Narodowej Rady Badawczej (CSIC) przy wsparciu Otero Navascués, dyrektora Instytutu Optyki.
Jego kariera była naznaczona zaangażowaniem w uzyskiwanie i analizę widm atomowych o znaczeniu astrofizycznym, a także pracą nad teoretycznymi obliczeniami konfiguracji atomowych. García Riquelme kontynuował swoje studia w Instytucie Fizyki Uniwersytetu w Lund w Szwecji oraz w Centre National de la Recherche Scientifique de Bellevue we Francji. Część swojego naukowego prestiżu Riquelme zawdzięczał również współpracy z renomowanymi zagranicznymi organizacjami, takimi jak US National Bureau of Standards, Meudon Observatory we Francji i Spectroscopy Laboratory of the Israel Nuclear Energy Commission w Soreq. W tych miejscach intensywnie badał widma atomowe i ich konfiguracje elektronowe, znacząco przyczyniając się do poznania takich pierwiastków jak mangan (Mn i Mn III), nikiel (Ni III i Ni IV), wanad II i wolfram IV.
García Riquelme wyróżniała się jako istotna postać w środowisku naukowym zdominowanym głównie przez mężczyzn. Przyznała, że przez całe życie należała do katolickiej rodziny, choć przyznała, że widoczność katolicyzmu w kręgach naukowych jest niska: "są to kwestie, o których się nie mówi". Z drugiej strony uznała, że Kościół nie stanowi żadnego problemu dla rozwoju nauki, a nauka i wiara są całkowicie kompatybilne.
Olga García Riquelme zmarła w wieku 92 lat w swoim rodzinnym mieście Santa Cruz de Tenerife, pozostawiając trwały wpływ na społeczność naukową i inspirujący przykład dla przyszłych pokoleń.
