Antonio de Gregorio Rocasolano (11 kwietnia 18731 - 25 kwietnia 1941) był hiszpańskim chemikiem, którego pamięci CSIC poświęcił jeden ze swoich instytutów badawczych na kampusie Serrano. Urodził się i zmarł w Saragossie, gdzie również prowadził całą swoją działalność dydaktyczną i naukową. Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) (Hiszpańska Krajowa Rada ds. Badań Naukowych).
W 1892 r. ukończył studia chemiczne na Wydziale Nauk Ścisłych, a w 1897 r. uzyskał tytuł doktora na Wydziale Fizyki i Chemii Uniwersytetu Centralnego w Madrycie. Otrzymał stypendium JAE na studiowanie mikrobiologii w Paryżu i uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Madrycie w 1887 r., a następnie został mianowany asystentem wykładowcy na Wydziale Nauk w Saragossie. W 1902 r. zdobył katedrę chemii ogólnej na Uniwersytecie w Barcelonie, którą w następnym roku zamienił na uniwersytet w Saragossie. Wraz z innymi ówczesnymi naukowcami założył Akademię Nauk Fizycznych, Chemicznych i Przyrodniczych w Saragossie, której był prezesem w latach 1922-1932. Stworzył również Laboratorium Badań Biochemicznych na Wydziale Nauki Uniwersytetu w Saragossie, gdzie został prorektorem w 1921 r. i rektorem w 1929 r., które odwiedził sam Albert Einstein.
Człowiek o głębokich przekonaniach religijnych, jego dorobek intelektualny obejmuje badania nad rolnictwem i odżywianiem roślin azotem, a także kinetyką i katalizą koloidów oraz ruchami Browna. Jest również znany ze swoich bliskich relacji z czołowymi międzynarodowymi naukowcami. Jego prace obejmują "Chemical-Physical Studies on Living Matter" (wydanie 2, 1917) oraz "Biochemical Contributions to the Agricultural Nitrogen Problem" (trzy tomy, 1933-1939).
