José María Pérez González, lepiej znany jako Peridisjest architektem, rysownikiem, popularyzatorem dziedzictwa kulturowego i pisarzem. Oprócz komiksów, które publikuje w "El País", jest architektem, rysownikiem, popularyzatorem dziedzictwa kulturowego i pisarzem." Od czasu założenia tej gazety jest współpracownikiem programu "Aquí la Tierra" w TVE oraz "A vivir que son dos días" w Cadena Ser. Wyreżyserował i zaprezentował również film dokumentalny "Las claves del románico" w TVE.
"Pieśń o Liébanie" to jego piąta powieść. "Esperando al rey" w 2014 roku zdobył nagrodę Alfonso X el Sabio Historical Novel Prize. W 2016 roku opublikował "La maldición de la reina Leonor"." a w 2018 roku zakończył "Trylogię rekonkwisty"." z "La reina sin reino". W 2020 roku otrzymał nagrodę Primavera Novel Prize za "El corazón con que vivo"..
Zalążkiem tej nowej powieści było wystąpienie Peridisa na uroczystości otwarcia Roku Świętego w Lebanii 2017. Zaproszono go do tego nie tylko ze względu na jego wiedzę o średniowieczu, ale także z powodu jego pochodzenia z Liébany. Autor urodził się w Cabezón de Liébana, gdzie spędził swoje pierwsze trzy lata i wiele wakacji, wakacji "które kończyły się 14 września, w dniu Podwyższenia Krzyża Świętego. W tym dniu kończyła się pielgrzymka do Santo Toribio, aby oddać cześć Krzyżowi Świętemu. lignum cruciscałując na kolanach największy fragment krzyża Chrystusa".
Peridis pragnie "urzeczywistnić maksymę nauczania przez zachwyt", a tym, co chce nam pokazać, jest świat błogosławionych. Dla Humberto Eco "błogosławieni są najbardziej rozrzutnymi tworami ikonograficznymi w historii sztuki zachodniej". Przykładem ich znaczenia jest fakt, że w kwietniu 2016 roku "Beato de Valcavado" został wybrany przez projekt Europeana jako jedno z piętnastu najważniejszych dzieł artystycznych w Hiszpanii.
Działka w Hiszpanii
W VIII wieku Elipando, arcybiskup Toledo, znajdującego się wówczas pod panowaniem Emiratu Kordoby, bronił i propagował herezję adopcjonizmu, która zaprzeczała boskiej naturze Jezusa Chrystusa.
Beatus był mądrym kapłanem, który uciekając przed Elipando schronił się w Picos de Europa w starożytnym klasztorze San Marín de Turieno (dziś Santo Toribio de Liébana), gdzie podjął walkę z herezją arcybiskupa Toledo i jego zwolenników. W tym celu poświęcił się pisaniu ilustrowanego dzieła z komentarzami do Ojców Kościoła, zatytułowanego "Komentarze do Apokalipsy".
Dzieło to stało się sławne już za życia Beatusa, a kopie "Komentarzy" zaczęły powstawać, najpierw w scriptorium W rzeczywistości "po Biblii, Beatus jest najczęściej kopiowaną książką w całym średniowieczu". Wszystkie te kopie nazywane są beatusami, a na całym świecie zachowało się ich trzydzieści jeden.
W pewnym momencie bohaterowie tej powieści Peridisa odwiedzają Bibliotekę Historyczną Uniwersytetu w Valladolid w Pałacu Santa Cruz, gdzie przechowywany jest "Beato de Valcavado", jedna z najbogatszych i najbardziej kompletnych kopii beati. Jest to kodeks w stylu mozarabskim, wykonany na pergaminie, z 87 miniaturami o bardzo intensywnej kolorystyce.
Teraźniejszość i przeszłość
W powieści autorka przeplata historię i perypetie Beato w jego czasach z życiem - w naszych czasach - Eulalii, siedemnastolatki, niedawno owdowiałej, cieszącej się dobrą pozycją, która, aby wypełnić pustkę swoich dni, zapisuje się na seminarium o błogosławionych na Uniwersytecie w Valladolid. Poznaje tam sympatyczną Tiqui, alternatywną młodą kobietę, oraz ekscentrycznego Don Crisógono, profesora, który z pasją przekazuje swoją mądrość i wyzywa swoich studentów do odwiedzenia Kantabrii i odkrycia niektórych Błogosławionych.
Dzięki bardzo starannemu stylowi pisania i kilku ładnym ilustracjom Peridis realizuje swoje pragnienia: "urzeczywistnić maksymę nauczania przez zachwycanie". Przekonany, że "fikcja, gdy podchodzi się od dokumentów i faktów do miejsc, jest gatunkiem, który najlepiej pozwala nam zbliżyć się do bohaterów i ich okoliczności, sprawia, że czujemy się z nimi utożsamiani i przeżywamy ich życie jak własne".
Autor składa hołd Beato, epoce i kantabryjskim krajobrazom, na kilka miesięcy przed rozpoczynającym się 16 kwietnia 2023 roku 74. rokiem jubileuszowym Najświętszej Maryi Panny.
