Miguel Asín Palacios (1871-1944), wiceprzewodniczący Consejo Superior de Investigaciones Científicas, słynny hiszpański arabista i islamolog.
Doskonale łączył swoją działalność naukową, dydaktyczną i zarządczą ze swoimi katolickimi przekonaniami i posługą kapłańską, stając się członkiem założycielskiego zespołu zarządzającego CSIC jako drugi wiceprezes.
Urodził się w Saragossie 5 lipca 1871 r., a maturę uzyskał w Colegio del Salvador, należącym do Towarzystwa Jezusowego. Jako uczeń prestiżowego arabisty Juliána Ribery, członka-założyciela Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas, przeniósł się do Madrytu, aby uzyskać doktorat w 1896 roku.
Jego praca doktorska, która wyznaczyła dalszy kierunek jego studiów, została opublikowana z przedmową Menéndeza y Pelayo, innego członka-założyciela JAE, którego poznał w tym czasie.
Był profesorem w seminarium duchownym, a 24 kwietnia 1903 r. objął katedrę języka arabskiego na Uniwersytecie Centralnym, gdzie zastąpił słynnego katolickiego arabistę Francisco Codera Zaidína.
Otrzymał stypendium JAE na studia za granicą i został członkiem JAE.
Jego działalność naukowa obejmowała pracę filologa, językoznawcy i leksykografa. Jego dorobek pisarski obejmuje około 250 tytułów, w tym książki, tłumaczenia, edycje i artykuły, a także liczne recenzje, które opublikował w najpoważniejszych czasopismach naukowych, a jego działalność jako arabisty i islamologa nie była sprzeczna z obiektywizmem, który nie jest łatwy do znalezienia w dzisiejszych czasach.
29 marca 1914 r. dołączył do Królewskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych. Jako promotor instytucji naukowych uczestniczył w założeniu Centrum Studiów Historycznych JAE (1910), był członkiem Rady Budowy Uniwersytetu w Madrycie i wiceprezesem założycielem CSIC.
Był również członkiem wielu zagranicznych towarzystw naukowych, takich jak Społeczeństwo latynoskie.
