Dobrzy filozofowie mają wielką zdolność do poważnej rozmowy o najróżniejszych rzeczach: muzyce pop, kinie, sacrum i religii, muzyce Wagnera czy fantazji i wyobraźni w sztuce współczesnej (literaturze, fotografii, malarstwie i kinie) i ich wpływie na konfigurację osobowości. A wszystko to odpowiada na pełną, rygorystyczną analizę, nie pozbawioną angielskiego humoru, tego, co uważamy za kulturę współczesną.
W tym eseju Roger Scruton argumentuje, że religijne pochodzenie kultury jest ogniwem jednoczącym wszystkie jej formy, nawet te, które negują religię objawioną i oferują pogańską wersję boskości. W ten sposób ten angielski autor przekonuje do obrony "kultury wysokiej" naszej cywilizacji przed jej radykalnymi i "dekonstrukcyjnymi" krytykami, obrońcami postmodernistycznego nihilizmu.
Roger Scruton (1944-2020), doktor filozofii z Cambridge i specjalista w dziedzinie estetyki, wykładał w Birkbeck College w Londynie oraz na uniwersytetach w Bostonie i St Andrews. Założyciel i redaktor czasopisma The Salisbury Reviewi założyciel Claridge Pressautor ponad czterdziestu książek i polemista obecny w bieżących debatach.
