Tytu\u0142 ksi\u0105\u017cki w j\u0119zyku angielskim jest nieco myl\u0105cy. To nie jest pami\u0119tnik (nawet fikcyjny), ale narracja, pisana w trzeciej osobie. Historia zaczyna si\u0119, gdy Viejo Hierbas (jak miejscowi nazywaj\u0105 bohatera ksi\u0105\u017cki) jest ju\u017c staruszkiem. Wspomnienia i refleksje przeplataj\u0105 si\u0119, w tonie jednocze\u015bnie czu\u0142ym, niemal naiwnym, i na\u0142adowanym subteln\u0105 ironi\u0105, r\u00f3wnie angielskim jak ogrodnik.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Cho\u0107 mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce jest to lekkie dzie\u0142o, w rzeczywisto\u015bci zag\u0142\u0119bia si\u0119 w pewne bardzo g\u0142\u0119bokie dziedziny. Po pierwsze, pokazuje zaw\u00f3d z rodzaju tych, kt\u00f3re - jak m\u00f3wi Higinio Mar\u00edn - wykonywaliby\u015bmy nawet gdyby\u015bmy musieli za to zap\u0142aci\u0107. W rzeczywisto\u015bci Stary Herb wydawa\u0142 si\u0119 skazany na bycie ch\u0142opem, jak wszyscy m\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani w jego wiosce. Szybko jednak poczu\u0142 poci\u0105g do ogrodnictwa. Jako ch\u0142opiec rolnik, u kt\u00f3rego mia\u0142 pracowa\u0107, wys\u0142a\u0142 go do pomocy \u017conie w przydomowym ogr\u00f3dku. Wszystko trzeba by\u0142o podlewa\u0107 r\u0119cznie... \"Po noszeniu wiader z wod\u0105, a\u017c ledwo m\u00f3g\u0142 sta\u0107, zapyta\u0142, czy mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107 nast\u0119pnego popo\u0142udnia. <\/em><\/p>\n\n\n\n -B\u0142ogos\u0142awi\u0119 ci\u0119 - powiedzia\u0142a \u017cona rolnika - oczywi\u015bcie, \u017ce mo\u017cesz wr\u00f3ci\u0107 jutro.<\/em><\/p>\n\n\n\n I kiedy po raz drugi w ci\u0105gu jednego popo\u0142udnia pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 ch\u0142opca, mia\u0142 to na my\u015bli. Zaoferowa\u0142 mu zwyczajowy grosz, ale ma\u0142y ogrodnik odm\u00f3wi\u0142. <\/em><\/p>\n\n\n\n -Ale dlaczego? -zapyta\u0142a zdumiona kobieta.<\/em><\/p>\n\n\n\n -Bo lubi\u0119 przychodzi\u0107 - odpowiedzia\u0142.<\/em><\/p>\n\n\n\n Zgodnie z jego filozofi\u0105, praca oznacza\u0142a robienie czego\u015b, czego nie chcia\u0142o si\u0119 robi\u0107, a jedyn\u0105 rzecz\u0105, za kt\u00f3r\u0105 dostawa\u0142o si\u0119 wynagrodzenie, by\u0142a praca\".<\/em> (s. 49-50). Podobnie, gdy wchodzi do ogrodu pani Charteris (kt\u00f3remu po\u015bwi\u0119ci ca\u0142e swoje \u017cycie), napotyka problem. Kiedy pod koniec dnia pr\u00f3buje kontynuowa\u0107 prac\u0119, ona mu to uniemo\u017cliwia: \"Nie mog\u0119 kaza\u0107 ci pracowa\u0107 dzie\u0144 i noc, co by ludzie powiedzieli? Nazwaliby mnie wyzyskiwaczem. Powiniene\u015b si\u0119 bawi\u0107.....<\/em><\/p>\n\n\n\n Najwyra\u017aniej znowu go \u015bcigali. Co ich to obchodzi\u0142o, dlaczego nie zostawili go w spokoju? Nie robi\u0142 nikomu krzywdy, dlaczego musia\u0142e\u015b przesta\u0107 robi\u0107 co\u015b, co lubisz, bo nazywa si\u0119 to prac\u0105, a zacz\u0105\u0107 robi\u0107 co\u015b, czego nie lubisz, bo nazywa si\u0119 to zabaw\u0105?\".<\/em> (p. 80).<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105\u017cka jest wi\u0119c podej\u015bciem do \"dzie\u0142a przyjemno\u015bci\", o kt\u00f3rym tak pi\u0119knie pisa\u0142 Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez. Nie tylko dla pieni\u0119dzy pracuj\u0105 m\u0119\u017cczy\u017ani. Ogrodnictwo, jak wiele innych zawod\u00f3w zawodowych, wymaga sporej dawki inicjatywy i kreatywno\u015bci, \"przemawia raczej do umys\u0142u i serca ni\u017c do kieszeni\".<\/em> (p. 90). Z drugiej strony jest to zaw\u00f3d, kt\u00f3ry pozwala na. zamieszkiwa\u0107 <\/em>\u015bwiat w najszlachetniejszym tego s\u0142owa znaczeniu, czyni\u0105c go swoim: \"Dop\u00f3ki by\u0142 odpowiedzialny za ogr\u00f3d, kt\u00f3ry kontemplowa\u0142, nigdy nie czu\u0142 si\u0119 jak pracownik najemny. Czu\u0142, \u017ce to jego i w pewnym sensie tak by\u0142o\".<\/em> (p. 11).<\/p>\n\n\n\n Opr\u00f3cz subiektywnego wymiaru utworu, \u017cycie Starego Zi\u00f3\u0142ka odkrywa ma\u0142e skarby domowej m\u0105dro\u015bci (zdrowego rozs\u0105dku), kt\u00f3r\u0105 w po\u015bpiesznym \u015bwiecie, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, czasem nieco trudniej przyswoi\u0107. Podobnie jak konieczno\u015b\u0107 dostosowania si\u0119 do rytm\u00f3w rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3re nie zawsze s\u0105 nasze w\u0142asne. Z finezyjn\u0105 ironi\u0105 Arkell pisze: \"Jak tylko zacz\u0105\u0142, musia\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 lekcji, kt\u00f3rej uczy si\u0119 ka\u017cdy ogrodnik: kwiaty nigdy nie wychodz\u0105 wszystkie w tym samym czasie. Albo jeste\u015b za p\u00f3\u017ano, albo za wcze\u015bnie. Kwiaty, kt\u00f3re hodujesz dzisiaj, nigdy nie s\u0105 tak pi\u0119kne jak te, kt\u00f3re wyros\u0142y wczoraj i wyrosn\u0105 ponownie jutro. Ogrodnik to sfrustrowana istota, dla kt\u00f3rej kwiaty nigdy nie kwitn\u0105 we w\u0142a\u015bciwym czasie. Wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142 widzi zmiany i rozk\u0142ad. To wszystko jest bardzo smutne, a to jak ogrodnicy radz\u0105 sobie w obliczu takich przeciwno\u015bci jest jedn\u0105 z tych rzeczy, kt\u00f3rych nikt nigdy nie zrozumie\".<\/em>(p. 37). Dramat, kt\u00f3ry jest zr\u00f3wnowa\u017cony przez tak wiele satysfakcji, poniewa\u017c \"Ogrodnictwo mo\u017ce by\u0107 najbardziej m\u0119cz\u0105cym zaj\u0119ciem na \u015bwiecie, ale daje tyle, ile wymaga, nie wi\u0119cej i nie mniej.<\/em> (p. 65).<\/p>\n\n\n\n Wreszcie powie\u015b\u0107 jest ciekawa ze wzgl\u0119du na okres - zmian\u0119 epoki - kt\u00f3ry opisuje. \u017bycie Starego Ziela obejmuje przej\u015bcie z XIX do XX wieku, a on sam jest starcem po II wojnie \u015bwiatowej. Do\u015bwiadcza w ten spos\u00f3b radykalnej przemiany \u015bwiata. Od epoki wiktoria\u0144skiej, gdzie tradycja rz\u0105dzi\u0142a wszystkim, a nowo\u015b\u0107 by\u0142a niemal zakazana, do czas\u00f3w, w kt\u00f3rych autorytet starszych jest bezwarto\u015bciowy. I zawsze wydaje mu si\u0119, \u017ce trafia w najgorsze miejsce, bo jest m\u0142ody w czasach, gdy starsi rz\u0105dzili wszystkim (.\"Tak by\u0142o w tamtych czasach: starzy trzymali si\u0119 swoich lukratywnych posad, dop\u00f3ki m\u0142odzi nie byli prawie na tyle starzy, by przej\u015b\u0107 na emerytur\u0119,<\/em> s.97); i jest stary, gdy nie liczy si\u0119 opinia starszych... Jak przesta\u0107 by\u0107 w\u0142adc\u0105 ogrodu, a jednocze\u015bnie nie straci\u0107 ani krzty godno\u015bci czy autorytetu? Jak przekaza\u0107 pa\u0142eczk\u0119 rado\u015bnie, bez poczucia upokorzenia? To, jak autor rozwi\u0105zuje ten ma\u0142y dylemat, najlepiej pozostawi\u0107 czytelnikom, kt\u00f3rzy mog\u0105 by\u0107 zainteresowani ksi\u0105\u017ck\u0105. Aby unikn\u0105\u0107 spoiler<\/em>.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" El t\u00edtulo del libro en castellano enga\u00f1a ligeramente. No estamos ante un libro de memorias (siquiera ficticias), sino ante una narraci\u00f3n, escrita en tercera persona. La historia comienza cuando el Viejo Hierbas (as\u00ed llaman los chicos del pueblo al protagonista del libro) es ya anciano. Recuerdos y reflexiones se van intercalando, en un tono a […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":7574,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"pmpro_default_level":"","footnotes":""},"categories":[39,45],"tags":[],"class_list":["post-7549","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-cultura","category-libros","pmpro-has-access"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7549","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7549"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7549\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7574"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7549"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7549"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7549"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}