Jakie miejsce w naszym \u017cyciu zajmuje ofiara Jezusa, z\u0142o\u017cona za nas? Czy traktujemy j\u0105 jako wydarzenie z przesz\u0142o\u015bci, niezwi\u0105zane z nasz\u0105 tera\u017aniejszo\u015bci\u0105 i przysz\u0142o\u015bci\u0105? Wiara chrze\u015bcija\u0144ska zapewnia nas, \u017ce jest ona centralna, pe\u0142na implikacji dla naszego \u017cycia osobistego, spo\u0142ecznego i ko\u015bcielnego. <\/p>\n\n\n\n
Pierwsza z tych \u015brod (por.. <\/em>Og\u00f3lna publiczno\u015b\u0107, <\/em>6-VIII-2025) Papie\u017c skupi\u0142 si\u0119 na s\u0142owie przygotowywa\u0107.<\/em> \"Gdzie chcesz, aby\u015bmy przygotowali Tw\u00f3j wielkanocny posi\u0142ek?<\/em>\u201d(Mk 14,12). W rzeczywisto\u015bci wszystko zosta\u0142o przygotowane wcze\u015bniej przez Jezusa:\u201cPascha, kt\u00f3r\u0105 uczniowie musz\u0105 przygotowa\u0107, jest w rzeczywisto\u015bci ju\u017c przygotowana w sercu Jezusa<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n Jednocze\u015bnie prosi swoich przyjaci\u00f3\u0142, aby zrobili swoj\u0105 cz\u0119\u015b\u0107:\u201c\u0141aska nie niweczy naszej wolno\u015bci, ale j\u0105 budzi. Dar Bo\u017cy nie niweczy naszej odpowiedzialno\u015bci, ale czyni j\u0105 owocn\u0105.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Dlatego i my musimy przygotowa\u0107 t\u0119 wieczerz\u0119. Nie chodzi tu tylko \u2013 ostrzega nast\u0119pca Piotra \u2013 o liturgi\u0119 czy Eucharysti\u0119 (co oznacza \u201cdzi\u0119kczynienie\u201d), ale o\u201cnasza ch\u0119\u0107 podj\u0119cia gestu, kt\u00f3ry nas przerasta<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n \"Eucharystia<\/em> -zauwa\u017ca Leon XIV- Nie obchodzi si\u0119 jej tylko przy o\u0142tarzu, ale tak\u017ce w \u017cyciu codziennym, gdzie mo\u017cna prze\u017cywa\u0107 wszystko jako ofiar\u0119 i dzi\u0119kczynienie.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n St\u0105d interpelacja: \u201cMo\u017cemy wtedy zada\u0107 sobie pytanie: jakie obszary mojego \u017cycia musz\u0119 uporz\u0105dkowa\u0107, aby by\u0142y gotowe na przyj\u0119cie Pana? Co dla mnie dzisiaj oznacza \u2018przygotowa\u0107\u2019?\u2019<\/em>?\".<\/p>\n\n\n\n Kilka sugestii:\u201cBy\u0107 mo\u017ce chodzi o porzucenie oczekiwa\u0144, zaprzestanie czekania na zmian\u0119 drugiej osoby i zrobienie pierwszego kroku. By\u0107 mo\u017ce chodzi o wi\u0119cej s\u0142uchania, mniej dzia\u0142ania lub nauczenie si\u0119 ufania temu, co ju\u017c jest gotowe.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n W trakcie najbardziej intymnej kolacji Jezusa ze swoimi uczniami, ujawniona zostaje tak\u017ce najwi\u0119ksza zdrada:\u201cZaprawd\u0119, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi, ten, kt\u00f3ry je ze Mn\u0105.<\/em>\u201d(Marek 14:18)\u201cTo mocne s\u0142owa. Jezus nie wypowiada ich, by pot\u0119pi\u0107, ale by pokaza\u0107, \u017ce prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 nie mo\u017ce istnie\u0107 bez prawdy.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n Co zaskakuj\u0105ce, Jezus nie podnosi g\u0142osu ani nie wskazuje palcem, by oskar\u017cy\u0107 zdrajc\u0119. Pozwala ka\u017cdemu zada\u0107 sobie pytanie:\u201cZacz\u0119li si\u0119 smuci\u0107 i pyta\u0107 go jeden po drugim: \u2018Czy to mog\u0119 by\u0107 ja?\u2019\u201d<\/em> (Mk 14,19). W \u015brod\u0119 13 sierpnia Papie\u017c zatrzyma\u0142 si\u0119 nad tym pytaniem, poniewa\u017c \u2013 jak zauwa\u017cy\u0142 \u2013 \u201cTo chyba jedno z najbardziej szczerych pyta\u0144<\/em>co mo\u017cemy sobie zrobi\u0107<\/em>\u201dA oto pow\u00f3d:\u201cEwangelia nie uczy nas zaprzeczania z\u0142u, lecz uznawania go za bolesn\u0105 okazj\u0119 do odrodzenia.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n To, co nast\u0119puje, mo\u017ce brzmie\u0107 jak gro\u017aba:\u201cBiada temu cz\u0142owiekowi, przez kt\u00f3rego Syn Cz\u0142owieczy b\u0119dzie wydany! Lepiej by by\u0142o dla tego cz\u0142owieka, gdyby si\u0119 nie narodzi\u0142!\u201d<\/em> (Mk 14,21). Jest to jednak raczej krzyk b\u00f3lu, szczerego i g\u0142\u0119bokiego wsp\u00f3\u0142czucia. B\u00f3g bowiem wie, \u017ce je\u015bli wyrzekniemy si\u0119 Jego mi\u0142o\u015bci, b\u0119dziemy niewierni sobie, stracimy sens \u017cycia i wykluczymy si\u0119 ze zbawienia. Zamiast tego:\u201cJe\u015bli uznamy swoje ograniczenia i pozwolimy, aby cierpienie Chrystusa nas dotkn\u0119\u0142o, b\u0119dziemy mogli w ko\u0144cu narodzi\u0107 si\u0119 na nowo.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus podaje k\u0119s temu, kt\u00f3ry zamierza go zdradzi\u0107.\u201cTo nie tylko gest dzielenia si\u0119, to co\u015b wi\u0119cej: to ostatnia pr\u00f3ba mi\u0142o\u015bci, by si\u0119 nie podda\u0107.<\/em>\u201d(por. Audiencja generalna 20.08.2025) Jezus nadal kocha: myje nogi, zanurza chleb i podaje go nawet temu, kt\u00f3ry Go zdradzi.<\/p>\n\n\n\n Przebaczenie, kt\u00f3re ofiarowuje Jezus \u2013 podkre\u015bla Biskup Rzymu \u2013 objawia si\u0119 tu w ca\u0142ej swojej mocy i ukazuje oblicze nadziei:\u201cTo nie zapomnienie, to nie s\u0142abo\u015b\u0107. To zdolno\u015b\u0107 do uwolnienia drugiego cz\u0142owieka, kochaj\u0105c go do ko\u0144ca. Mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa nie neguje prawdy cierpienia, ale nie pozwala, by z\u0142o mia\u0142o ostatnie s\u0142owo.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n Papie\u017c nalega: \u201cPrzebaczenie nie oznacza zaprzeczania pope\u0142nieniu z\u0142a, ale zapobie\u017cenie jego dalszym szkodom. Nie oznacza twierdzenia, \u017ce nic si\u0119 nie sta\u0142o, ale zrobienia wszystkiego, co mo\u017cliwe, aby uraza nie determinowa\u0142a przysz\u0142o\u015bci.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n I zwraca si\u0119 do nas: \u201cMy r\u00f3wnie\u017c do\u015bwiadczamy bolesnych i wyczerpuj\u0105cych nocy. Nocy duszy, nocy rozczarowania, nocy, gdy kto\u015b nas zrani\u0142 lub zdradzi\u0142. W takich chwilach pojawia si\u0119 pokusa, by si\u0119 zamkn\u0105\u0107, chroni\u0107, odp\u0142aci\u0107 pi\u0119knym za nadobne. Ale Pan pokazuje nam, \u017ce jest nadzieja, \u017ce zawsze istnieje inna droga. (\u2026) Pro\u015bmy dzi\u015b o \u0142ask\u0119, aby\u015bmy umieli przebacza\u0107, nawet gdy czujemy si\u0119 niezrozumiani, nawet gdy czujemy si\u0119 opuszczeni.<\/em>\u201dW ten spos\u00f3b otwieramy si\u0119 na wi\u0119ksz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107\u201d. <\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnie Jezus \u015bmia\u0142o i odwa\u017cnie stawia czo\u0142o swemu aresztowaniu w Ogrodzie Oliwnym: \u201cKogo szukasz?\u201d<\/em> (J 18,4). Jego mi\u0142o\u015b\u0107 jest pe\u0142na i dojrza\u0142a; nie boi si\u0119 odrzucenia, ale pozwala si\u0119 porwa\u0107.\u201cNie jest ofiar\u0105 aresztowania, lecz darczy\u0144c\u0105. W tym ge\u015bcie uciele\u015bnia si\u0119 nadzieja na zbawienie dla naszej ludzko\u015bci: \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nawet w najciemniejszej godzinie mo\u017cna pozosta\u0107 wolnym, by kocha\u0107 a\u017c do ko\u0144ca.<\/em>\u201d(Audiencja og\u00f3lna, 27-VIII-2025).<\/p>\n\n\n\n Ofiara Jezusa jest prawdziwym aktem mi\u0142o\u015bci:\u201cJezus pozwala stra\u017cnikom pojma\u0107 si\u0119 i uwi\u0119zi\u0107, aby uwolni\u0107 swoich uczni\u00f3w.<\/em>\u201dOn dobrze wie, \u017ce utrata \u017cycia z mi\u0142o\u015bci nie jest pora\u017ck\u0105, ale poci\u0105ga za sob\u0105 tajemnicz\u0105 p\u0142odno\u015b\u0107 (por. J 12, 24).<\/p>\n\n\n\n Tak nas uczy.\u201cNa tym w\u0142a\u015bnie polega prawdziwa nadzieja: nie na pr\u00f3bie unikania b\u00f3lu, ale na wierze, \u017ce nawet w sercu najbardziej niesprawiedliwego cierpienia kryje si\u0119 ziarno nowego \u017cycia<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Szczeg\u00f3lnie wymowna okaza\u0142a si\u0119 katecheza papie\u017ca na temat s\u0142\u00f3w Jezusa wypowiedzianych podczas ukrzy\u017cowania: \u201cJestem spragniony\u201d<\/em> (J 19, 28), tu\u017c przed tymi innymi: \u201cDokona\u0142o si\u0119\u201d (19, 30).<\/p>\n\n\n\n \"Pragnienie Ukrzy\u017cowanego<\/em> \u2013 zauwa\u017ca Leon XIV\u2013 To nie tylko fizjologiczna potrzeba z\u0142amanego cia\u0142a. To tak\u017ce, a nawet przede wszystkim, wyraz g\u0142\u0119bokiego pragnienia: pragnienia mi\u0142o\u015bci, wi\u0119zi, komunii.\u201d<\/em> (Rozprawa og\u00f3lna,<\/em> 3-IX-2025).<\/p>\n\n\n\n St\u0105d zaskakuj\u0105ca lekcja:\u201cMi\u0142o\u015b\u0107, aby by\u0142a prawdziwa, musi nauczy\u0107 si\u0119 prosi\u0107, a nie tylko dawa\u0107. \u2018Pragn\u0119\u2019 \u2013 m\u00f3wi Jezus i w ten spos\u00f3b objawia swoje cz\u0142owiecze\u0144stwo, a tak\u017ce nasze. Nikt z nas nie mo\u017ce by\u0107 samowystarczalny. Nikt nie mo\u017ce si\u0119 sam zbawi\u0107. \u017bycie jest \u2018spe\u0142nione\u2019 nie wtedy, gdy jeste\u015bmy silni, ale gdy uczymy si\u0119 przyjmowa\u0107.<\/em>\u201dI w\u0142a\u015bnie wtedy, kiedy Wszystko si\u0119 spe\u0142ni\u0142o.<\/em>. \"Mi\u0142o\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 konieczna i w\u0142a\u015bnie dlatego spe\u0142ni\u0142a swoje zadanie<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Jak zauwa\u017ca biskup Rzymu, taki jest paradoks chrze\u015bcija\u0144ski:\u201cB\u00f3g zbawia nie przez czyny, ale przez to, \u017ce pozwala, by On dzia\u0142a\u0142. Nie przez przezwyci\u0119\u017canie z\u0142a si\u0142\u0105, ale przez pe\u0142ne przyj\u0119cie s\u0142abo\u015bci mi\u0142o\u015bci.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n Na krzy\u017cu Jezus naucza, \u017ce ka\u017cdy z nas znajduje spe\u0142nienie nie we w\u0142adzy, ale w ufnej otwarto\u015bci na innych, nawet je\u015bli s\u0105 to wrogowie.\u201cZbawienie nie le\u017cy w autonomii, lecz w pokornym rozpoznaniu w\u0142asnych potrzeb i umiej\u0119tno\u015bci swobodnego ich wyra\u017cania.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Zwr\u00f3\u0107cie uwag\u0119, zdaje si\u0119 m\u00f3wi\u0107 Leon XIV, tak\u017ce do nauczycieli i trener\u00f3w, poniewa\u017c to \u201cczu\u0107 i rozpoznawa\u0107 swoje potrzeby\u201d<\/em> Nie mo\u017cna go narzuci\u0107, ale trzeba go odkry\u0107 swobodnie<\/em> ka\u017cdej osobie (mo\u017cna jej delikatnie pom\u00f3c to odkry\u0107), jako drog\u0119 wyzwolenia od siebie ku Bogu i innym.\u201cJeste\u015bmy istotami stworzonymi do dawania i otrzymywania mi\u0142o\u015bci.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Godny rozwa\u017cenia jest fakt, \u017ce Jezus nie umiera w milczeniu<\/em>. \"Nie ga\u015bnie powoli, jak \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re si\u0119 zu\u017cywa, lecz opuszcza \u017cycie z okrzykiem: \u2018Jezus, wydawszy g\u0142o\u015bny okrzyk, skona\u0142\u2019 <\/em>(Mk 15, 37). Ten krzyk zawiera w sobie wszystko: b\u00f3l, porzucenie, wiar\u0119, po\u015bwi\u0119cenie. To nie tylko g\u0142os poddaj\u0105cego si\u0119 cia\u0142a, ale ostateczny znak poddanego \u017cycia.<\/em>\" (Rozprawa og\u00f3lna,<\/em> 10-IX-2025).<\/p>\n\n\n\n Jego krzykowi poprzedzaj\u0105 te s\u0142owa: \"Bo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce m\u00f3j, czemu\u015b mnie opu\u015bci\u0142?\".<\/em>, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 Psalmowi 22 i ukazuj\u0105 cisz\u0119, nieobecno\u015b\u0107 i otch\u0142a\u0144, kt\u00f3rych do\u015bwiadcza Pan.\u201cNie chodzi o<\/em> \u2013 Leon XIV precyzuje\u2013 To nie kryzys wiary, ale ostatni etap mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra oddaje si\u0119 ca\u0142kowicie. Krzyk Jezusa nie jest rozpacz\u0105, lecz szczero\u015bci\u0105, prawd\u0105 doprowadzon\u0105 do granic mo\u017cliwo\u015bci, zaufaniem, kt\u00f3re trwa nawet wtedy, gdy panuje cisza.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n W tym roku jubileuszowym wo\u0142anie Jezusa m\u00f3wi nam o nadziei, a nie o rezygnacji.\u201cKrzyczymy, gdy wierzymy, \u017ce kto\u015b nas jeszcze s\u0142yszy. Krzyczymy nie z desperacji, lecz z pragnienia.<\/em>\u201dSwoi\u015bcie:\u201cJezus nie wo\u0142a\u0142 \u2018przeciwko\u2019 Ojcu, ale \u2018do\u2019 Niego. Nawet w ciszy by\u0142 przekonany, \u017ce Ojciec jest obecny. I tak pokaza\u0142 nam, \u017ce nasza nadzieja mo\u017ce wo\u0142a\u0107, nawet gdy wszystko wydaje si\u0119 stracone.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n P\u0142aczemy, gdy si\u0119 rodzimy (przychodzimy z p\u0142aczem), gdy cierpimy, a tak\u017ce gdy kochamy, gdy wo\u0142amy i wzywamy:\u201cKrzycze\u0107 znaczy m\u00f3wi\u0107, \u017ce istniejemy, \u017ce nie chcemy znikn\u0105\u0107 w ciszy, \u017ce wci\u0105\u017c mamy co\u015b do zaoferowania.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n I to jest lekcja p\u0142yn\u0105ca z wo\u0142ania Jezusa o drog\u0119 \u017cycia, zamiast t\u0142umi\u0107 wszystko w sobie i powoli si\u0119 zatraca\u0107 (lub popada\u0107 w sceptycyzm i cynizm).<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnie rozpoczyna si\u0119 cisza Jezusa w grobie (por. J 19, 40-41): \u201cCisza brzemienna znaczeniem, niczym \u0142ono matki strzeg\u0105ce dziecka, kt\u00f3re jeszcze si\u0119 nie narodzi\u0142o, ale ju\u017c \u017cyje\u201d.\u201d<\/em>(Og\u00f3lna publiczno\u015b\u0107<\/em>, 17-IX-2025). <\/strong><\/p>\n\n\n\n Zosta\u0142 pochowany w ogrodzie, w nowym grobie. Tak jak na pocz\u0105tku \u015bwiata, w raju: B\u00f3g zasadzi\u0142 ogr\u00f3d, a bram\u0105 tego nowego ogrodu jest zapiecz\u0119towany gr\u00f3b Jezusa. <\/p>\n\n\n\n B\u00f3g mia\u0142 \u201c"wypocz\u0119ty"\u201d<\/em>, \u201cB\u00f3g umar\u0142\u201d \u2013 m\u00f3wi Ksi\u0119ga Rodzaju (2,2) \u2013 po stworzeniu. Nie dlatego, \u017ce by\u0142 zm\u0119czony, ale dlatego, \u017ce uko\u0144czy\u0142 swoje dzie\u0142o. Teraz Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 zosta\u0142a ponownie okazana, wype\u0142niona \u201edo ko\u0144ca\u201d. <\/p>\n\n\n\n Trudno nam odpocz\u0105\u0107. Ale\u201cWiedza o tym, kiedy przesta\u0107, jest gestem zaufania, kt\u00f3rego musimy si\u0119 nauczy\u0107, aby dotrzyma\u0107.<\/em>\u201dMusimy odkry\u0107, \u017ce\u201c\u017bycie nie zawsze zale\u017cy od tego, co robimy, ale tak\u017ce od tego, kiedy wiemy, kiedy zrezygnowa\u0107 z tego, co mogli\u015bmy zrobi\u0107.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Jezus pozostaje w grobie w milczeniu, niczym ziarno czekaj\u0105ce na \u015bwit.\u201cKa\u017cdy czas zawieszony mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 czasem \u0142aski, je\u015bli ofiarujemy go Bogu.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Jezus pochowany w ziemi: \u201cTo jest B\u00f3g, kt\u00f3ry pozwala, by rzeczy si\u0119 dzia\u0142y, kt\u00f3ry czeka, kt\u00f3ry si\u0119 wycofuje, by da\u0107 nam wolno\u015b\u0107. On jest Bogiem, kt\u00f3ry ufa, nawet gdy wszystko wydaje si\u0119 sko\u0144czone.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n Musimy nauczy\u0107 si\u0119 akceptowa\u0107 ograniczenia:\u201cCzasami szukamy szybkich odpowiedzi, natychmiastowych rozwi\u0105za\u0144. Ale B\u00f3g dzia\u0142a w g\u0142\u0119bi, w powolnym czasie zaufania.<\/em>\". <\/p>\n\n\n\n I wszystko to przemawia do nas na nowo w tym Jubileuszu Nadziei:\u201cPrawdziwa rado\u015b\u0107 rodzi si\u0119 z \u017cycia w oczekiwaniu, z cierpliwej wiary, z nadziei, \u017ce wszystko, co \u017cy\u0142o w mi\u0142o\u015bci, na pewno zmartwychwstanie do \u017cycia wiecznego.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n W \u015brod\u0119, 24 wrze\u015bnia, Papie\u017c rozwa\u017ca\u0142 r\u00f3wnie\u017c Wielk\u0105 Sobot\u0119. Chrystus nie tylko umar\u0142 za nas, ale tak\u017ce zst\u0105pi\u0142 do krainy \u201cpiek\u0142a\u201d, aby zanie\u015b\u0107 or\u0119dzie zmartwychwstania wszystkim, kt\u00f3rzy znajduj\u0105 si\u0119 pod w\u0142adz\u0105 \u015bmierci. To \u201cpiek\u0142o\u201d odnosi si\u0119 nie tylko do zmar\u0142ych, ale tak\u017ce do tych, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 w ciemno\u015bci (b\u00f3lu, samotno\u015bci, poczuciu winy), a przede wszystkim w grzechu.\u201cChrystus <\/em>\u2013Papie\u017c podkre\u015bla\u2013 Wkracza we wszystkie te mroczne rzeczywisto\u015bci, aby da\u0107 \u015bwiadectwo mi\u0142o\u015bci Ojca. (...) Czyni to cicho, na palcach, jak kto\u015b, kto wchodzi do szpitalnej sali, aby przynie\u015b\u0107 pocieszenie i pomoc.<\/em>\".<\/p>\n\n\n\n Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a opisuj\u0105 to jako spotkanie Chrystusa z Adamem, przywracaj\u0105ce go do \u015bwiat\u0142a z autorytetem, ale i \u0142agodno\u015bci\u0105. Nawet nasze najciemniejsze noce i najg\u0142\u0119bsze grzechy nie stanowi\u0105 dla Chrystusa przeszkody. Zst\u0105pienie do Boga nie jest pora\u017ck\u0105, lecz drog\u0105 do zwyci\u0119stwa. \u017baden gr\u00f3b nie jest zbyt zamkni\u0119ty dla Jego mi\u0142o\u015bci. B\u00f3g zawsze mo\u017ce stworzy\u0107 nowe stworzenie poprzez przebaczenie. <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00bfQu\u00e9 lugar ocupa en nuestra vida la entrega de Jes\u00fas por nosotros? \u00bfLa consideramos como un hecho del pasado, sin conexi\u00f3n con nuestro presente y nuestro futuro? La fe cristiana nos asegura que se trata de algo central, lleno de implicaciones para nuestra vida personal, social y eclesial. Preparar el encuentro con Dios y con […]<\/p>\n","protected":false},"author":20,"featured_media":52888,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"pmpro_default_level":"","footnotes":""},"categories":[59,537],"tags":[2319,4],"class_list":["post-52887","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ensenanzas-del-papa","category-recursos","tag-papa-leon-xiv","tag-roma","pmpro-has-access"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/52887","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/20"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=52887"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/52887\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/52888"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=52887"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=52887"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=52887"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Rozpoznawanie naszej wra\u017cliwo\u015bci<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra si\u0119 nie poddaje i wybacza<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Ofiarowanie mi\u0142o\u015bci<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Uczenie si\u0119 odbierania<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Krzyk nadziei <\/strong><\/h2>\n\n\n\n
M\u0105dro\u015b\u0107 czekania <\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Jezus w ko\u0144cu odpoczywa<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Zst\u0119puje, aby g\u0142osi\u0107 \u015bwiat\u0142o i \u017cycie<\/strong><\/h2>\n\n\n\n