{"id":41687,"date":"2024-09-17T06:00:00","date_gmt":"2024-09-17T04:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/?p=41687"},"modified":"2025-11-28T14:15:01","modified_gmt":"2025-11-28T12:15:01","slug":"swiety-bonifacy-apostol-niemcow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/foco\/san-bonifacio-apostol-de-los-alemanes\/","title":{"rendered":"Bonifacego, \"aposto\u0142a Niemc\u00f3w\"."},"content":{"rendered":"

Historia chrze\u015bcija\u0144stwa w Niemcy <\/a>si\u0119ga III wieku. Wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skie istnia\u0142y ju\u017c w Trewirze - \u00f3wczesnej cz\u0119\u015bci rzymskiej prowincji Galii - Kolonii i Moguncji - stolicach Germanii prima i Germanii secunda. Pierwszym historycznie odnotowanym biskupem na ziemiach germa\u0144skich jest Maternus, kt\u00f3ry uczestniczy\u0142 jako doradca rzymskiego cesarza Konstantyna I na synodzie latera\u0144skim w Rzymie w 313 r. i na synodzie w Arles w 314 r. Wed\u0142ug list biskup\u00f3w Trewiru by\u0142 on trzecim biskupem Trewiru, a tak\u017ce pierwszym historycznie po\u015bwiadczonym biskupem Kolonii (Civitas Agrippinensium) i prawdopodobnie biskupem Tongeren.<\/p>\n\n\n\n

Jednak prawdziwym \"aposto\u0142em German\u00f3w\" jest \u015bw. Bonifacy (ok. 673 - 754\/755), kt\u00f3ry jest uwa\u017cany za pos\u0142a\u0144ca wiary na ziemie germa\u0144skie, poniewa\u017c ustanowi\u0142 tam chrze\u015bcija\u0144stwo w trwa\u0142y spos\u00f3b. Bonifacy by\u0142 nie tylko misjonarzem, ale tak\u017ce organizatorem. Nada\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi niemieckiemu - w jego czasach Kr\u00f3lestwu Wschodniofrankijskiemu - solidn\u0105 struktur\u0119, tworz\u0105c kilka diecezji i zak\u0142adaj\u0105c liczne klasztory. Do dzi\u015b niemieccy biskupi odbywaj\u0105 jedno z dw\u00f3ch dorocznych zgromadze\u0144 w Fuldzie, poniewa\u017c jego gr\u00f3b znajduje si\u0119 w katedrze w Fuldzie.<\/p>\n\n\n\n

Bonifacy wype\u0142ni\u0142 luk\u0119 trwaj\u0105c\u0105 oko\u0142o trzech wiek\u00f3w w historycznej dokumentacji chrze\u015bcija\u0144stwa na ziemiach germa\u0144skich. Wraz z upadkiem Cesarstwa Rzymskiego, a na tych ziemiach ju\u017c oko\u0142o 400 roku, znikn\u0119\u0142y \u017ar\u00f3d\u0142a, kt\u00f3re mog\u0142y dostarczy\u0107 dowod\u00f3w na chrze\u015bcija\u0144stwo w miastach Germanii.<\/p>\n\n\n\n

Podczas gdy chrze\u015bcija\u0144stwo przyj\u0119\u0142o si\u0119 w kr\u00f3lestwie zachodnich Frank\u00f3w po chrzcie Clovisa oko\u0142o 500 r., pr\u00f3by pracy misyjnej na prawym brzegu Renu pocz\u0105tkowo zako\u0144czy\u0142y si\u0119 niepowodzeniem. Nie ma prawie \u017cadnego \u017ar\u00f3d\u0142a z VII wieku, kt\u00f3re wspomina Frank\u00f3w - ju\u017c chrze\u015bcijan - jako si\u0142\u0119 ochronn\u0105 w tym regionie. Dopiero w VIII wieku ponownie pojawi\u0142y si\u0119 \u015bwiadectwa chrze\u015bcija\u0144skie, w kt\u00f3rych kluczow\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 Bonifacy.<\/p>\n\n\n\n

Pochodzenie \u015bwi\u0119tego Bonifacego<\/h2>\n\n\n\n

Pierwotnie nazywany Wynfreth, Bonifacy urodzi\u0142 si\u0119 oko\u0142o 673 r. w szlachetnej anglosaskiej rodzinie w Crediton, w kr\u00f3lestwie Wessex. Kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 jako puer oblatus w benedykty\u0144skich klasztorach Exeter i Nursling, gdzie p\u00f3\u017aniej przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i pracowa\u0142 jako nauczyciel.<\/p>\n\n\n\n

Jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 misyjna w kr\u00f3lestwie Frank\u00f3w i s\u0105siednich regionach by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 anglosaskiego ruchu misyjnego z VII i VIII wieku, pierwotnie promowanego przez papie\u017ca Grzegorza Wielkiego (590-604). Celem by\u0142a chrystianizacja plemion germa\u0144skich i zintegrowanie ich z hierarchiczn\u0105 organizacj\u0105 ko\u015bcieln\u0105.<\/p>\n\n\n\n

W 716 r. Bonifacy podj\u0105\u0142 swoj\u0105 pierwsz\u0105 podr\u00f3\u017c misyjn\u0105 do Fryzji, ale zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ona niepowodzeniem. Powr\u00f3ci\u0142 do Nursling, gdzie zosta\u0142 wybrany na opata. Rok p\u00f3\u017aniej postanowi\u0142 na dobre opu\u015bci\u0107 Angli\u0119 i uda\u0107 si\u0119 na pielgrzymk\u0119 do Rzymu. Papie\u017c Grzegorz II (715-731) powierzy\u0142 mu w 719 r. misj\u0119 g\u0142oszenia wiary chrze\u015bcija\u0144skiej \"niewiernym ludom\" i zmieni\u0142 jego imi\u0119 na Bonifacy (\"dobroczy\u0144ca\" lub \"ten, kt\u00f3ry dobrze post\u0119puje\").<\/p>\n\n\n\n

Jego misja w\u015br\u00f3d Fryz\u00f3w zosta\u0142a wznowiona, tym razem we wsp\u00f3\u0142pracy z misjonarzem Willibrordem, ale obaj rozstali si\u0119 w 721 roku z powodu napi\u0119\u0107. Bonifacy kontynuowa\u0142 swoj\u0105 misj\u0119 w dzisiejszych regionach Hesji, Turyngii i Bawarii, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142 kilka klasztor\u00f3w i ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Jego przywi\u0105zanie do \u015bcis\u0142ego porz\u0105dku ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego spotka\u0142o si\u0119 z oporem, zw\u0142aszcza w Turyngii.<\/p>\n\n\n\n

Organizacja ko\u015bcielna<\/h2>\n\n\n\n

Znaczna cz\u0119\u015b\u0107 jego spu\u015bcizny wynika z organizacji ko\u015bcielnej, kt\u00f3rej podj\u0105\u0142 si\u0119 w Bawarii od 738 r., gdzie uda\u0142o mu si\u0119 za\u0142o\u017cy\u0107 i zreorganizowa\u0107 kilka diecezji, w tym Salzburg, Friesingen, Passau i Regensburg. Za\u0142o\u017cy\u0142 tak\u017ce diecezje w W\u00fcrzburgu, Eichst\u00e4tt, Erfurcie i B\u00fcraburgu ko\u0142o Fritzlar. W 746 r. zosta\u0142 mianowany biskupem Moguncji, ale jego wp\u0142ywy w Bawarii zosta\u0142y wkr\u00f3tce przy\u0107mione przez Irlandczyka Wergiliusza z Salzburga.<\/p>\n\n\n\n

W \"Concilium Germanicum\" z 742 r. wprowadzi\u0142 surowe \u015brodki dyscyplinarne przeciwko \"rozwi\u0105z\u0142ym\" ksi\u0119\u017com i mnichom. Podczas tego i kolejnych synod\u00f3w (744 w Soissons, 745 w Moguncji) ustanowiono podstawowe zasady dyscypliny ko\u015bcielnej i \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego: pozycj\u0119 i obowi\u0105zki biskupa, etyk\u0119 i zachowanie duchowie\u0144stwa, regulacj\u0119 korzystania z maj\u0105tku ko\u015bcielnego, wyrzeczenie si\u0119 poga\u0144skich zwyczaj\u00f3w, a tak\u017ce kwestie ko\u015bcielnego prawa ma\u0142\u017ce\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n

Bonifacy d\u0105\u017cy\u0142 do zorganizowania Ko\u015bcio\u0142a w kr\u00f3lestwie Frank\u00f3w zgodnie z modelem rzymskim. Jego pr\u00f3ba przekszta\u0142cenia stolicy biskupiej w Kolonii w metropoli\u0119 nowej prowincji ko\u015bcielnej nie powiod\u0142a si\u0119 jednak z powodu oporu biskup\u00f3w na wsch\u00f3d od Renu. Moguncja sta\u0142a si\u0119 arcybiskupstwem i metropoli\u0105 dopiero za jego nast\u0119pcy, Luliusza.<\/p>\n\n\n\n

\u015amier\u0107 \u015bw. Bonifacego<\/h2>\n\n\n\n

W wieku ponad 80 lat Bonifacy wyruszy\u0142 w ostatni\u0105 podr\u00f3\u017c misyjn\u0105 do Fryzji. Przeczuwaj\u0105c swoj\u0105 \u015bmier\u0107 - poniewa\u017c nosi\u0142 ze sob\u0105 ca\u0142un - chcia\u0142 zako\u0144czy\u0107 swoje \u017cycie tam, gdzie rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 misj\u0119. 5 czerwca 754 r. (lub 755 r.) wraz z jedenastoma towarzyszami zosta\u0142 zabity w pobli\u017cu Dokkum przez grup\u0119 Fryz\u00f3w przeciwnych chrze\u015bcija\u0144skiej pracy misyjnej. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni uznali okoliczno\u015bci jego \u015bmierci za akt m\u0119cze\u0144stwa. Jego szcz\u0105tki zosta\u0142y odzyskane przez chrze\u015bcijan, przetransportowane statkiem do Utrechtu, a nast\u0119pnie przewiezione do Fuldy, gdzie zosta\u0142 pochowany w wybranym przez siebie grobie.<\/p>\n\n\n\n

Pomimo oporu wobec jego reform ko\u015bcielnych, Bonifacy pozostawi\u0142 po sobie dziedzictwo chrystianizacji i organizacji Ko\u015bcio\u0142a w niekt\u00f3rych cz\u0119\u015bciach imperium Frank\u00f3w. Z tego powodu jest czczony jako \"aposto\u0142 German\u00f3w\" i uznawany za centraln\u0105 posta\u0107 w europejskiej historii ko\u015bcielnej. Zosta\u0142 kanonizowany po \u015bmierci w 754 r. za papie\u017ca Stefana II (752-757), a jego kult zosta\u0142 oficjalnie usankcjonowany przez Papie\u017c Pius IX<\/a> w 1855 roku.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

La historia del cristianismo en Alemania se remonta al siglo III. En Tr\u00e9veris \u2013que entonces formaba parte de la provincia romana de Galia\u2013, Colonia y Maguncia \u2013las capitales de Germania prima y Germania secunda\u2013 ya hab\u00eda comunidades cristianas. El primer obispo en tierras germ\u00e1nicas del que se tiene constancia hist\u00f3rica es Maternus, quien particip\u00f3 como […]<\/p>\n","protected":false},"author":399,"featured_media":41691,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"pmpro_default_level":"","footnotes":""},"categories":[549,548],"tags":[609,8],"class_list":["post-41687","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-evangelizacion","category-foco","tag-alemania","tag-santos","pmpro-has-access"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41687","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/399"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41687"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41687\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/41691"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41687"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=41687"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=41687"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}