Bonifacy jest uwa\u017cany, przynajmniej od XVI wieku, za \"aposto\u0142a Niemc\u00f3w\"... chocia\u017c w czasach, gdy \u017cy\u0142 (673\/675 - 754\/755) \"niemiecki\" - a tym bardziej \"Niemcy\" - jeszcze nie istnia\u0142y: termin u\u017cywany pod koniec VIII wieku \"theodiscus\", od kt\u00f3rego pochodzi w\u0142oskie \"tedesco\" i stare hiszpa\u0144skie \"tudesco\" lub \"teuton\", odnosi\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie do osoby, kt\u00f3ra m\u00f3wi\u0142a j\u0119zykiem germa\u0144skim, w przeciwie\u0144stwie do \u0142aciny lub j\u0119zyk\u00f3w roma\u0144skich, a co za tym idzie, do jednego z lud\u00f3w germa\u0144skich, g\u0142\u00f3wnie tam, gdzie nie dotar\u0142a jeszcze romanizacja, a wraz z ni\u0105 chrze\u015bcija\u0144stwo.<\/p>\n\n\n\n
To w\u0142a\u015bnie do tych poga\u0144skich lub tylko powierzchownie schrystianizowanych plemion germa\u0144skich skierowana by\u0142a praca misyjna tego anglosaskiego mnicha, urodzonego w kr\u00f3lestwie Wessex w po\u0142udniowo-zachodniej Anglii oko\u0142o 673-675 roku pod imieniem Wynfreth, od kt\u00f3rego pochodzi dzisiejsze niemieckie imi\u0119 Winfrid lub Winfried. Jako ch\u0142opiec wst\u0105pi\u0142 do klasztoru benedyktyn\u00f3w w Nursling, niedaleko Southampton, gdzie zosta\u0142 wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana w wieku oko\u0142o 30 lat.<\/p>\n\n\n\n
Jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 misyjna by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 anglosaskiego ruchu chrystianizacyjnego promowanego przez papie\u017ca Grzegorza Wielkiego pod koniec VI wieku. Gdy Anglosasi ugruntowali swoj\u0105 pozycj\u0119, fala misyjna zacz\u0119\u0142a przemieszcza\u0107 si\u0119 w przeciwnym kierunku: z wysp na kontynent. <\/p>\n\n\n\n
Jednym z najbardziej znanych anglosaskich misjonarzy by\u0142 Willibrord (658-739), kt\u00f3ry zosta\u0142 wys\u0142any do Fryz\u00f3w w 690 roku. Bonifacy podr\u00f3\u017cowa\u0142 p\u00f3\u017aniej do Fryzji, chocia\u017c jego pierwsza podr\u00f3\u017c do tego germa\u0144skiego plemienia w 716 r. zako\u0144czy\u0142a si\u0119 niepowodzeniem z powodu sprzeciwu ksi\u0119cia Radboda. Przed ko\u0144cem roku Bonifacy powr\u00f3ci\u0142 do swojego klasztoru w Nursling, gdzie rok p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 wybrany na opata.<\/p>\n\n\n\n
Biskup Daniel z Winchesteru wys\u0142a\u0142 Wynfretha jesieni\u0105 718 r. do Rzymu, gdzie papie\u017c Grzegorz II mianowa\u0142 go aposto\u0142em pogan, aby przyni\u00f3s\u0142 wiar\u0119 ludom germa\u0144skim i wy\u015bwi\u0119ci\u0142 go na biskupa 15 maja 719 r., nadaj\u0105c mu jednocze\u015bnie imi\u0119 Bonifacy. Po przej\u015bciu przez Bawari\u0119 i Turyngi\u0119 spotka\u0142 Willibroda we Fryzji, od kt\u00f3rego nauczy\u0142 si\u0119 bra\u0107 pod uwag\u0119 sytuacj\u0119 polityczn\u0105 w swoich planach, ale tak\u017ce podporz\u0105dkowa\u0107 swoj\u0105 prac\u0119 Rzymowi.<\/p>\n\n\n\n
Kilkakrotnie powraca\u0142 do Rzymu; w 722 r., po oddzieleniu si\u0119 od Willibrorda i rozpocz\u0119ciu misji w Hesji i Turyngii, papie\u017c wezwa\u0142 go z powrotem do Rzymu: Grzegorz wy\u015bwi\u0119ci\u0142 go na biskupa misji i powierzy\u0142 mu bardzo wa\u017cne zadanie: Reorganizacja Ko\u015bcio\u0142a w Germanii, kt\u00f3ra poci\u0105ga\u0142a za sob\u0105 w szczeg\u00f3lno\u015bci integracj\u0119 wsp\u00f3lnot aria\u0144skich i iroszkockich z Ko\u015bcio\u0142em rzymskim; Bonifacy napotka\u0142 op\u00f3r nie tylko w\u015br\u00f3d nich, ale tak\u017ce w\u015br\u00f3d biskup\u00f3w kr\u00f3lestwa Frank\u00f3w, kt\u00f3rzy byli bardziej zainteresowani swoj\u0105 w\u0142adz\u0105 doczesn\u0105 ni\u017c szerzeniem chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, w roku 723, kiedy powr\u00f3ci\u0142 do Hesji z Rzymu, mia\u0142a miejsce jedna z najs\u0142ynniejszych anegdot z \u017cycia \u015bw. Bonifacego, a mianowicie zniszczenie poga\u0144skich \u015bwi\u0105ty\u0144. Tak wi\u0119c, jak wspomina ksi\u0105dz Willibald z Moguncji w swoim dziele Vita sancti Bonifatii<\/em>W Geismar (obecnie cz\u0119\u015b\u0107 miasta Fritzlar) \u015bci\u0105\u0142 d\u0105b po\u015bwi\u0119cony bogu wojny Thorowi (lub Donarowi). <\/p>\n\n\n\n Wed\u0142ug kronikarza, wielu ludzi, w tym wielu Fryz\u00f3w, by\u0142o pod wra\u017ceniem faktu, \u017ce b\u00f3g nie zareagowa\u0142 w \u017caden spos\u00f3b. Bonifacy zademonstrowa\u0142 w ten spos\u00f3b wy\u017cszo\u015b\u0107 Boga chrze\u015bcijan nad poga\u0144skimi bogami. \u015aci\u0119cie d\u0119bu Geismar jest uwa\u017cane za \"mit za\u0142o\u017cycielski\" nowego porz\u0105dku religijnego i reorganizacji ko\u015bcielnej dokonanej przez Bonifacego.<\/p>\n\n\n\n Bonifacego reorganizacja Ko\u015bcio\u0142a na ziemiach niemieckoj\u0119zycznych nabra\u0142a szczeg\u00f3lnego tempa po kolejnej podr\u00f3\u017cy do Rzymu w 737\/738 r., kiedy to nowy papie\u017c Grzegorz III powierzy\u0142 mu funkcj\u0119 legata papieskiego. Rozpoczyna od reorganizacji diecezji w Bawarii i Saksonii (Salzburg, Passau, Regensburg i Freising); zak\u0142ada tak\u017ce diecezje W\u00fcrzburg, B\u00fcraburg i Erfurt; w 744 r. zak\u0142ada tak\u017ce sw\u00f3j ulubiony klasztor Fulda. W 747 r. zosta\u0142 mianowany biskupem Moguncji.<\/p>\n\n\n\n Za\u0142o\u017cenie klasztor\u00f3w \u017ce\u0144skich jako o\u015brodk\u00f3w chrystianizacji by\u0142o r\u00f3wnie\u017c jednym z priorytet\u00f3w \u015bw. Bonifacego, a pomaga\u0142y mu w tym mi\u0119dzy innymi dwie anglosaskie zakonnice, kt\u00f3re dzi\u015b uwa\u017cane s\u0105 za jedne z czo\u0142owych \"niemieckich\" \u015bwi\u0119tych: Walburga, c\u00f3rka jednej z jego si\u00f3str, oraz Lioba, kt\u00f3ra mia\u0142a zosta\u0107 opatk\u0105 Tauberbischofsheim, sk\u0105d za\u0142o\u017cono inne klasztory w W\u00fcrzburgu i w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach Turyngii.<\/p>\n\n\n\n Reorganizacja Ko\u015bcio\u0142a na ziemiach germa\u0144skich by\u0142a r\u00f3wnie\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 jego walki w obronie celibatu: na niemieckim soborze w 742 r. uda\u0142o mu si\u0119 na\u0142o\u017cy\u0107 surowe kary zar\u00f3wno na ksi\u0119\u017cy, jak i na mnich\u00f3w i mniszki, kt\u00f3rzy nie \u017cyli w celibacie.<\/p>\n\n\n\n Pod koniec \u017cycia, w 753 r., chcia\u0142 odby\u0107 ostatni\u0105 podr\u00f3\u017c z kilkoma towarzyszami, aby powr\u00f3ci\u0107 do kraju misyjnego, w kt\u00f3rym rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 prac\u0119: Fryzji. O tym, \u017ce by\u0142 \u015bwiadomy zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 ko\u0144ca, \u015bwiadczy nie tylko fakt, \u017ce przekaza\u0142 stolic\u0119 Moguncji swojemu nast\u0119pcy Lullusowi, ale tak\u017ce fakt, \u017ce w swoim baga\u017cu ni\u00f3s\u0142 ca\u0142un. W \u015bwi\u0119to Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego w 754 r. (lub 755 r.), kiedy mia\u0142 odprawi\u0107 chrzest w Dokkum, zosta\u0142 zaatakowany przez rabusi\u00f3w na autostradzie i zgin\u0105\u0142 wraz ze swoimi 51 towarzyszami. Jego szcz\u0105tki spoczywaj\u0105 w katedrze w Fuldzie.<\/p>\n\n\n\n Szczeg\u00f3lny wzrost kultu \u015bw. Bonifacego nast\u0105pi\u0142 pod koniec XIX wieku: wraz z powstaniem Rzeszy Niemieckiej wielu katolik\u00f3w obawia\u0142o si\u0119 powstania niemieckiego ko\u015bcio\u0142a narodowego, kt\u00f3ry chcia\u0142by uniezale\u017cni\u0107 si\u0119 od Rzymu. W ten spos\u00f3b rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 coroczne pielgrzymki do \u015bwi\u0119tego, \"aposto\u0142a Niemc\u00f3w\". Ponadto od 1867 r. niemieccy biskupi spotykaj\u0105 si\u0119 na jesiennej konferencji w Fuldzie, gdzie podczas mszy ko\u0144cz\u0105cej konferencj\u0119 ka\u017cdy z nich otrzymuje b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo relikwiami \u015bwi\u0119tego. Jego wierno\u015b\u0107 Rzymowi w obliczu r\u00f3\u017cnych si\u0142, kt\u00f3re w jego czasach d\u0105\u017cy\u0142y do utworzenia r\u00f3wnoleg\u0142ego ko\u015bcio\u0142a, jest szczeg\u00f3lnie aktualna dzisiaj, kiedy takie tendencje ponownie zyskuj\u0105 na sile.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" San Bonifacio est\u00e1 considerado, al menos desde el siglo XVI, como \u201cel ap\u00f3stol de los alemanes\u201d\u2026 si bien en la \u00e9poca en que vivi\u00f3 (673\/675 \u2013 754\/755) a\u00fan no exist\u00eda el \u201calem\u00e1n\u201d \u2013y mucho menos \u201cAlemania\u201d\u2013: el t\u00e9rmino que se emplea a finales del siglo VIII \u201ctheodiscus\u201d, del que se deriva el italiano \u201ctedesco\u201d y […]<\/p>\n","protected":false},"author":399,"featured_media":31598,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"pmpro_default_level":"","footnotes":""},"categories":[549,548],"tags":[609,8],"class_list":["post-31595","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-evangelizacion","category-foco","tag-alemania","tag-santos","pmpro-has-access"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31595","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/399"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31595"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31595\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31598"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31595"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31595"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/staging.omnesmag.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31595"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}