Jezus opowiada przypowie\u015b\u0107 o szafarzu, kt\u00f3ry jest oskar\u017cony przed swoim panem (w grece \u0141ukasza nazywa si\u0119 go \"kurios\", pan, to samo imi\u0119 nadane Bogu) o roztrwonienie swoich d\u00f3br. W ko\u0144cu jednak sam pan chwali swojego szafarza za to, \u017ce rozdzieli\u0142 swoje dobra mi\u0119dzy d\u0142u\u017cnik\u00f3w, trwoni\u0105c je.
podobnie. Punktem nawr\u00f3cenia szafarza jest wezwanie pana do rozliczenia si\u0119 ze swojego szafarstwa, bo zostanie mu ono odebrane. Przypomina nam si\u0119 przypowie\u015b\u0107 o g\u0142upim bogaczu, kt\u00f3ry gromadzi\u0142 swoje zbiory w stodo\u0142ach, ale tej samej nocy straci\u0142by \u017cycie. Jest w dzia\u0142aniu stewarda niezwyk\u0142y po\u015bpiech: \"Usi\u0105d\u017a, napisz, zmie\u0144 kwot\u0119 swojego d\u0142ugu\". Jest chwalony przez swojego mistrza, kt\u00f3rego nie interesuje gromadzenie d\u00f3br, ale ich wykorzystanie dla dobra, dla ul\u017cenia w b\u00f3lu i cierpieniu. Wcze\u015bniej \u00f3w zarz\u0105dca zaniedba\u0142 te dobra, albo u\u017cywa\u0142 ich dla siebie, dla rozrywki, dla spekulacji, dla egoizmu. Po og\u0142oszeniu mu zwolnienia, cho\u0107 kierowany ch\u0119ci\u0105 zdobycia przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy by go potem przyj\u0119li, odgad\u0142 serce swego pana: chcia\u0142, by jego dobra s\u0142u\u017cy\u0142y dobru wszystkich.<\/p>\n\n\n\n
Tego w\u0142a\u015bnie chce B\u00f3g dla d\u00f3br materialnych i duchowych stworzonych przez Niego i pozostawionych ludziom jako szafarzom. Tego chce dla d\u00f3br pozostawionych jako dziedzictwo swojemu Ko\u015bcio\u0142owi: skarbu Jego S\u0142owa, mocy sakrament\u00f3w, \u0142aski zbawienia, prawdy, kt\u00f3ra nas wyzwala, nowego przykazania mi\u0142o\u015bci. Te dobra nie maj\u0105 by\u0107 skonfiskowane i w\u0142o\u017cone do kasy: s\u0105 dla zbawienia wszystkich, bo B\u00f3g chce, aby \"wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy\", wyja\u015bnia Pawe\u0142 Tymoteuszowi, i dlatego chce, aby\u015bmy modlili si\u0119 za wszystkich, nawet za cesarza, kt\u00f3ry zabija chrze\u015bcijan, lub za tych, kt\u00f3rzy wzbogacaj\u0105 si\u0119 nieuczciwie.<\/p>\n\n\n\n
\"Zaprzyja\u017anijcie si\u0119 z nieuczciwymi bogaczami, aby gdy zawiod\u0105, przyj\u0119li was do wiecznych siedlisk\". Nieuczciwe, poniewa\u017c zosta\u0142y zgromadzone przez oszustwo, jak w przypadku adresat\u00f3w inwektyw proroka Amosa, kt\u00f3rzy depcz\u0105 ubogich i nie znios\u0105 odpoczynku nowiu ksi\u0119\u017cyca i szabatu, poniewa\u017c to ogranicza ich chciwo\u015b\u0107, aby zarabia\u0107 pieni\u0105dze nieuczciwie, przez fa\u0142szywe \u015brodki, przez sprzedawanie resztek, przez kupowanie niewolnika za par\u0119 sanda\u0142\u00f3w. Albo nieuczciwe, bo oszukuj\u0105 ludzi, bo obiecuj\u0105 szcz\u0119\u015bcie, kt\u00f3rego nigdy nie dadz\u0105. Ale je\u015bli s\u0105 u\u017cywane do pomocy, do sukursowania, to te bogactwa tworz\u0105 przyja\u017a\u0144 i wdzi\u0119czno\u015b\u0107 u wszystkich biednych i wydziedziczonych wszelkiego rodzaju, kt\u00f3rzy w \u017cyciu b\u0119d\u0105 nam bliscy, a w chwili naszej \u015bmierci dadz\u0105 \u015bwiadectwo, \u017ce dali\u015bmy im pieni\u0105dze, uwag\u0119, czas, nauk\u0119, \u017cycie, mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo<\/strong> oferuje sw\u00f3j nanomilia<\/a><\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\n