Guadalupe Ortiz de Landázuri (12 grudnia 1916 - 16 lipca 1975) rozpoczęła studia chemiczne w Madrycie w 1933 roku. Pewnej niedzieli 1944 r., uczestnicząc we Mszy Świętej, poczuła się "dotknięta łaską Bożą". Josemaríę Escrivę, założyciela Opus Dei, który nauczył ją, że Chrystusa można znaleźć w pracy zawodowej i w zwykłym życiu. Kilka miesięcy później dołączył do Opus Dei, podróżował do Meksyku i Rzymu, aby pomóc w tworzeniu inicjatyw apostolskich i edukacyjnych, a w 1958 roku wrócił do Hiszpanii, do Madrytu. Tam wykładał fizykę w Instytucie Ramiro de Maeztu, a także rozpoczął pracę doktorską w CSIC pod kierunkiem Piedad de la Cierva.
Jego praca magisterska, "Izolacja materiałów ogniotrwałych popiołem z łusek ryżowych", miała na celu "uniknięcie bezużytecznego marnowania energii cieplnej poprzez utrzymywanie wysokiej temperatury i ograniczenie rozpraszania ciepła". W szczególności zdecydowano się na wykorzystanie produktu kalcynacji odpadów rolniczych, łusek ryżowych, bardziej wydajnego materiału niż ziemia okrzemkowa, surowiec używany do tej pory. Co więcej, wykorzystanie łusek ryżowych oznacza nadanie przemysłowego zastosowania odpadom rolniczym, zamykając w ten sposób obieg produkcji ryżu w odzyskiwalny i wydajny sposób. Jest to gospodarka o obiegu zamkniętym i oszczędność energii w połowie XX wieku.
Gwadelupa chciała również znaleźć i opracować organiczne molekuły-związki zdolne do przylegania do brudu (plam na tekstyliach) poprzez jeden koniec molekuły. W ten sposób poplamione tekstylia mogłyby być czyszczone i usuwane, oszczędzając wodę, detergenty i energię.
W 1967 r. została profesorem w Szkole Przemysłowej dla Kobiet. Ponadto była zastępcą dyrektora i profesorem chemii włókienniczej w Centrum Studiów i Badań w Naukach Krajowych (CEICID).
Charakteryzowała ją radość, siła i oddanie wszystkim wokół, jej silna miłość do Eucharystii i Matki Bożej. Przez wiele lat cierpiała na chorobę serca i zmarła w wieku 58 lat. Została beatyfikowana w Madrycie w 2019 r. i w ten sposób jest nam przedstawiana jako wzór dla świeckich w ogóle, a naukowców w szczególności.
