W piątą rocznicę "Laudato si'

Pięć lat po opublikowaniu encykliki Laudato si'Papież Franciszek ogłosił rok poświęcony refleksji nad swoją pierwszą encykliką społeczną i drugą encykliką pontyfikatu. Autorzy odnoszą się do wkładu biznesu w ekologię człowieka, wychodząc od paradygmatu antropologicznego.

Picture of Nuria Chinchilla

5 de lipiec de 2020

3 min de lectura

- Tekst Miguel Ángel Ariño y Nuria Chinchilla, Profesorowie Szkoły Biznesu IESE, Uniwersytetu Nawarry

Pięć lat temu byli tacy, którzy dziwili się, że przy tylu problemach nękających świat, pierwsza inicjatywa duszpasterska w postaci encykliki nowego papieża (po wstępnej encyklice Lumen fidei) poświęcona była tak pozornie prozaicznemu tematowi, jakim jest ochrona środowiska. Byli też tacy, którzy przyjęli ją z zadowoleniem, mówiąc, że to najwyższy czas, aby Kościół zajął się tak ważną kwestią. W każdym razie ten dokument był zaskoczeniem.

Papież Franciszek przypomniał, że Bóg stworzył świat dla "człowieka", dla wszystkich ludzi ("mężczyznę i kobietę stworzył ich".) wszystkich pokoleń. Człowiek jest racją bytu świata stworzonego. Centralne miejsce człowieka w świecie nie stawia go jednak w sytuacji panowania despoty, ale po to, by go obrabiał, uprawiał, doskonalił i rozwijał się jako osoba w różnych sferach (biznesowej, rodzinnej i społecznej). W rzeczywistości Bóg pozostawił świat niekompletny - nie stworzył domów, dróg ani internetu - przewidując, że my go uzupełnimy pomysłowością, którą nam dał. Na każdym z nas spoczywa więc odpowiedzialność za utrzymanie świata w takim stanie, abyśmy mogli się w nim rozwijać wraz ze swoimi rówieśnikami i dla przyszłych pokoleń. 

Ale to przede wszystkim poprzez działalność gospodarczą i decyzje jej menedżerów najbardziej oddziałuje się na środowisko i ekologię człowieka.

Istnieją dwa paradygmaty biznesowe lub światopoglądy, które mają przeciwstawne skutki: dotlenienie, lub zanieczyszczenie środowiska i społeczeństwa. Jednym z nich jest przedsiębiorstwo jako prosty instrument zysku ekonomicznego. To pryzmat mechanistyczny: im większe korzyści ekonomiczne, tym lepiej firma będzie wypełniać swoje funkcje, a środowisko i ludzie będą jedynie instrumentami w służbie zysku. Wyczerpywanie zasobów ziemi jest naturalnym elementem działalności gospodarczej, a myślenie o potrzebach przyszłych pokoleń, których jeszcze nie ma na świecie, byłoby bezsensowne.

Paradygmat antropologiczny, zgodny z encykliką, pojmuje działalność gospodarczą jako środek do zaspokojenia ludzkich potrzeb wszystkich ludzi. Taka koncepcja działalności gospodarczej stawia w centrum człowieka i jego potrzeby. Nie instrumentalizuje go, ale mu służy. Szanuje środowisko naturalne jako środowisko, w którym człowiek rozwija się jako osoba, i troszczy się o jego zachowanie dla współczesnych i przyszłych ludzi. Krótko mówiąc, uwzględnia ekologię człowieka, rozumianą jako wszystkie te aspekty rzeczywistości, zarówno materialne, jak i niematerialne, które ten rozwój umożliwiają lub utrudniają.

Tak jak był czas, kiedy ignorowaliśmy negatywny wpływ naszego przemysłu na środowisko, tak i dzisiaj wiele firm nadal ignoruje swój wkład w niszczenie ludzkiej ekologii. Zanieczyszczają własne organizacje i społeczeństwo praktykami, które je niszczą i dehumanizują, gdy nie pozwalają swoim pracownikom wypełniać ich ról jako członków rodziny i społeczności.

Zachowanie zdrowia społecznego i ekologii jednostek, rodzin i wspólnot ludzkich jest równie ważne i pilne dla gospodarki, jak zachowanie środowiska naturalnego, którego pogorszenie jest konsekwencją pogorszenia ekologii człowieka. 

Przedsiębiorcy i menedżerowie są podstawą biznesu i społeczeństwa. Od ich decyzji zależy życie i rozwój zawodowy, osobisty i rodzinny wielu innych osób. Tworzą kulturę organizacyjną, w której pracownicy żyją i oddychają, co może być dotleniające lub odurzające. Od nich zależy stworzenie nowych środowisk zaufania zdolnych do odwrócenia negatywnego i zanieczyszczającego cyklu ludzkiej ekologii, do którego doprowadził paradygmat mechanistyczny. 

Osoba ludzka musi ponownie znaleźć się w centrum trójkąta zrównoważonego rozwoju. Wymaga to przeanalizowania modelu osoby, z którym operujemy i zastosowania soczewki paradygmatu antropologicznego, jedynego, który pozwala na pełny rozwój osoby, ponieważ widzi ją taką, jaką jest: celem samym w sobie, o wyjątkowej i niepowtarzalnej wartości. Antropologiczna koncepcja biznesu buduje instytucje z wartościami, wspierając rozwój transcendentnych motywów ludzi, jedynych, które budują spójne, wiarygodne, zaangażowane, a więc trwałe wspólnoty ludzkie. Praca z całymi ludźmi, uwzględnianie ich potrzeb i obowiązków rodzinnych, pomoc w ich zaspokojeniu, gdy tylko jest to możliwe, prowadzi również do większej wydajności i konkurencyjności.

¿Te ha gustado? Compártelo

Viajes del Papa

To się dzieje...

Holywins: una alternativa alegre y católica a Halloween

Redakcja Omnes

El milagro de la nieve

El «milagro de la nieve» que hoy recuerda Santa María la Mayor

Teresa Aguado Peña

pensamiento político san agustín

¿Cuál es el pensamiento político de san Agustín?

Santiago Leyra Curiá

PapieżWniebowzięcieDziewicyCastelgandolfo

Papież śpiewa o miłości i czystości duszy w Wniebowzięciu Maryi

Francisco Otamendi

Eclipse

María, el eclipse y la ceguera de amor

Antonio Moreno

Selección del autor