Emily Stimpson Chapman od lat z prostotą i zadziwiającą głębią pisze o relacjach między jedzeniem a swoją wiarą katolicką. Jej blog "Stół katolicki była alma mater tej bardzo polecanej książki na ten sam temat.
Autor zagłębia się w istotne pytania dla dzisiejszych mężczyzn i kobiet, a zwłaszcza dla katolików. Rozważanie, że Bóg staje się pokarmem nie jest sprawą banalną. Zakłada, że poza prostą kwestią fizycznego przetrwania, potrzebujemy Boga do życia i nie jest to to samo, np. jeść lub nie jeść w rodzinie.
Stimpson prowadzi przez, bez poddawania się ekstremom, co nazywa "duchowe szkody, które występują, gdy nie widzimy żywności prawidłowo i żyć przez to, co widzimy", problem, który obejmuje wszystkie skrajne zaburzenia związane z jedzeniem, począwszy od winy, do marnotrawstwa, do samoobsesji, która eliminuje nawet Bóg....
Także z tym wszystkim, co implikuje stworzony przez Boga pokarm: sensem postu, głodem Boga, solidarnością z innymi...
I robi to z nadzieją i wyważonym spojrzeniem na sprawy, co czyni tę książkę (którą "ubiera" w świetne przepisy), bardzo dobrym wyborem czytelniczym.
