Marek relacjonuje, że Jezus "Opuścił okolice Tyru, przyszedł przez Sydon nad Jezioro Galilejskie, przechodząc przez terytorium Dekapolu".. Jezus lubił wchodzić na tereny zamieszkane przez pogan.
Jego misją nie było głoszenie im Ewangelii, ale skupienie się na "zagubione owce z domu Izraela": Powierzyłby to zadanie swoim, przed opuszczeniem ich. Ufając w moc Ducha Świętego, wysyłał ich, aby głosili i chrzcili wszystkie narody. Nie mógł jednak oprzeć się możliwości odwiedzenia tych ziem zamieszkałych przez pogan, zwłaszcza tych, które znajdowały się nad samym jeziorem Genezaret, gdzie rozpoczął swoją publiczną misję. W ten sposób zamanifestował swoje pragnienie przyniesienia im zbawienia.
Marek opowiadał o opętanym człowieku z Gerasa, który poszedł na spotkanie z Jezusem, który przycumował w tej okolicy, i który po uwolnieniu od legionu demonów, które go opętały - który schronił się w świniach, który zginął w jeziorze w szale - powiedział Jezusowi, że chce iść za Nim, ale otrzymał zadanie pozostania i mówienia o "wielkie rzeczy, które Pan uczynił".w jego domu. Człowiek ten, umocniony niepodważalną prawdą o swoim wybawieniu, nie ograniczył się do mówienia o Jezusie do swoich rodaków, ale rozprzestrzenił dobrą nowinę po całym Dekapolu.
Na tym terenie Jezus był więc znany. Być może niektórzy, którzy o nim słyszeli, zauważyli jego przybycie i świadomi uzdrawiającej mocy Jezusa przedstawili go głuchoniememu, błagając, by położył na nim rękę. Być może chcieli po prostu otrzymać błogosławieństwo lub mieli nadzieję, że z samego tego gestu może wyniknąć uzdrowienie. Jezus przyjął go do siebie. I zrobił znacznie więcej, niż go o to prosili. "Zabrał ją na bok, z dala od tłumu".. Tym szczegółem, w tej okoliczności chciał podkreślić poufność, dyskrecję, poszanowanie prywatności tego człowieka tak dotkniętego niepełnosprawnością. Chciał poświęcić mu indywidualną uwagę. "Włożył palce do jej uszu i przytknął ślinę do języka."Całe ciało Jezusa, wszechmogącego Boga, który stał się człowiekiem, w kontakcie z chorymi przynosi uzdrowienie. "Następnie, patrząc w niebo, westchnął i powiedział: "Effetha", co oznacza "Otwórz się!. Wzdycha za wszystkimi cierpieniami ludzkości i prosi Ojca, aby otworzył nasze zdolności do słuchania słów ludzi i słów Boga oraz do wypowiadania słów ludzi i słów Boga. Jest to przykazanie i błogosławieństwo, które wszyscy otrzymujemy na chrzcie świętym wraz z powtórzeniem tego aramejskiego słowa Jezusa: "Ja jestem Pan".Effetha! i które Jezus powtarza dziś każdemu z nas: miejcie uszy otwarte, usta otwarte, słuchajcie mnie i mówcie o mnie, wy, którzy we mnie wierzycie.
Homilia na czytania z niedzieli 23.
Ksiądz Luis Herrera Campo oferuje swój nanomiliakrótkie jednominutowe refleksje do tych lektur.
