Przyjaźń małżeńska

Przyjaźń małżeńska to specyficzne powołanie, dar i zadanie do zbudowania. Wymaga to wysiłku, nauki i cierpliwości, plus łaski Ducha Świętego. W literaturze ten wątek miłosny i dramat znalazł swoje odzwierciedlenie w wielkiej powieści "Jane Eyre".

Picture of José Miguel Granados

6 de maj de 2021

3 min de lectura
rękopis Jane eyre

Jane Eyre to bohaterka najlepszej historii autorstwa wielkiej wiktoriańskiej powieściopisarki Charlotte Brontë. Opowiada historię młodej sieroty, która po ciężkim dzieciństwie maltretowanym przez dalekich krewnych, którzy w końcu zostawiają ją w nędznym internacie, przychodzi do pracy jako pensjonariuszka, nauczycielka młodej dziewczyny w szlacheckim domu.

Już w młodym wieku wykazywała się wrażliwością i inteligencją. Przy pewnej okazji odpowiada z charakterem swojemu okrutnemu opiekunowi: "Myślisz, że mogę żyć bez odrobiny miłości, ale ja nie mogę tak żyć". Potem znajduje miłość dobrego człowieka, choć o trudnym temperamencie i okolicznościach; będzie musiała po drodze znosić różne utrapienia i pokonywać żmudne przeszkody. Na atrakcyjną i kuszącą propozycję niemoralnego i niegodnego związku odpowie zgodnie ze swoim delikatnym i stanowczym chrześcijańskim sumieniem: "Muszę wyrzec się miłości i bożka". Na zaproszenie do zawarcia małżeństwa z rozsądku, opartego na sztywnej religijności, bez uczucia i czułości, odpowie: "On nie jest moim mężem i nigdy nim nie będzie. On mnie nie kocha; ja nie kocham jego; jest surowy, zimny jak góra lodowa; nie jestem z nim szczęśliwa.

Intymna komunia

Małżeństwo stanowi "intymną komunię życia i miłości małżeńskiej", jak trafnie naucza Sobór Watykański II. W rzeczywistości tylko prawdziwa miłość, oparta na przymierzu małżeńskim między mężczyzną i kobietą, na wzajemnym i wiernym darze z siebie, na całkowitym darze z siebie, na wspólnym projekcie tworzenia gościnnego i owocnego domu, oddaje sprawiedliwość wielkości osoby, jej niepowtarzalnej wartości, a także pięknu przyciągania i obietnicy "erosa".

Jeśli brakuje tego pragnienia pełnego zaangażowania małżeńskiego - być może z powodu szkodliwej hipertrofii wymiaru utylitarnego, ekonomicznego, hedonistycznego, emocjonalnego lub z powodu poważnej niedojrzałości - związek staje się zdegradowany i merkantylny, wbrew temu, na co zasługuje każdy człowiek, który zawsze musi być traktowany jako cel, a nie jako środek, zgodnie z normą personalistyczną, jak nauczał Jan Paweł II (por. List do rodzin, nr 12).

Przyjaźń i cnota

Przyjaźń małżeńska to specyficzne powołanie, dar i zadanie, które należy budować z mądrością, wytrwałością i nadzieją. Jest to dzieło formacji w cnocie, które nie może być pozostawione jedynie kapryśnej i zmiennej spontaniczności. Wymaga ona wychowania serca, woli i inteligencji, z pomocą nauczycieli-świadków i wspólnot, które dążą do ludzkiej doskonałości.

Wymaga także roztropności, aby w każdej chwili i w każdej sytuacji znaleźć najlepszy sposób pielęgnowania uczuć małżeńskich, cierpliwości, aby wytrwać w dobru komunii rodzinnej pośród prób i kryzysów, wysiłku, aby znaleźć sposoby odnowienia iluzji miłości, aby wciąż na nowo doskonalić formy wspólnego życia.

Ponadto, ilekroć zwracamy się do Pana, łaska Ducha Świętego przychodzi z pomocą naszej słabości (por. 2 Kor 12, 9). Związek przyjaźni z Jezusem Chrystusem, Oblubieńcem Nowego Przymierza, wlewa nadprzyrodzone soki, które regenerują ludzkie przyjaźnie, począwszy od tej bardzo szczególnej, która ma być pielęgnowana w każdym małżeństwie. Boży dar umożliwia małżeńskie i rodzinne oddanie siebie, wytęsknione i przypieczętowane w przymierzu. W sakramencie małżeństwa zawarte jest trwałe Boże błogosławieństwo, które wymaga po prostu skorzystania z obfitych środków, jakie mamy w Kościele - formacji stałej, życia modlitewnego, częstotliwości przystępowania do sakramentów, uczestnictwa we wspólnocie, dzieł służby i miłosierdzia - aby wypełnić polecenie Mistrza: "Trwajcie we Mnie" (J 15, 4).

Po uciążliwej drodze, na której zuchwała Jane Eyre z pogodą ducha i męstwem utrzymuje wewnętrzne ukierunkowanie na autentyczną miłość, wspierana przez Pana, z radością znajduje nagrodę za swoje wysiłki i konsekwencję na drodze dobra, posuwając się do stwierdzenia: "Uważam się za najbardziej błogosławioną; jestem bowiem życiem mojego męża tak samo, jak on jest moim".

¿Te ha gustado? Compártelo

Viajes del Papa

To się dzieje...

Holywins: una alternativa alegre y católica a Halloween

Redakcja Omnes

El milagro de la nieve

El «milagro de la nieve» que hoy recuerda Santa María la Mayor

Teresa Aguado Peña

pensamiento político san agustín

¿Cuál es el pensamiento político de san Agustín?

Santiago Leyra Curiá

PapieżWniebowzięcieDziewicyCastelgandolfo

Papież śpiewa o miłości i czystości duszy w Wniebowzięciu Maryi

Francisco Otamendi

Eclipse

María, el eclipse y la ceguera de amor

Antonio Moreno